HadithLib.Com

احادیث رسول خدا صلی الله علیه و آله

پيامبر صلي الله عليه و آله: وَجَدْتُ الحَسَنَةَ نورا فِى القَلبِ وَ زَيْنا فِى الوَجْهِ وَ قُوَّةً فِى العَمَلِ وَوَجَدْتُ الخَطيئَةَ سَوادا فِى القَلبِ وَوَهْنا فِى العَمَلِ وَ شَيْنا فِى الوَجْهِ ؛ حديث

من، نيكى را نورى در دل و آراستگى اى در رخسار و توانايى اى در كار، تشخيص داده ام و بدى را سياهى اى در دل و سستى اى در كار و زشتى اى در رخسار.

پيامبر صلي الله عليه و آله: يا اَ يُّهَا النّاسُ! اِنَّما اَ نَا بَشَرٌّ مِثلُكُم، وَ لَعَلَّهُ اَنْ يَكونَ قَد قَرُبَ مِنّى خُفوفٌ مِنْ بَيْنِ اَظْهِرُكُمْ؛ فَمَنْ كُنْتُ اَصَبتُ مِن عِرضِهِ اَو مِنْ شَعْرِهِ اَو مِن بَشَرِهِ اَو مِنْ مالِهِ شَيئا، هذا عِرْضُ مُحَمَّدٍ وَ شَعْرُهُ وَ بَشَرُهُ وَ مالُهُ فَلْيَقُمْ فَلْيَقْتَصَّ! وَ لا يَقولَنَّ اَحَدٌ مِنْكُمْ: اِنّى اَتَخَوَّفُ مِنْ مُحَمَّدٍ العَداوَةَ وَ الشَّحْناءَ، ألا و اِنَّهُما لَيسَتا مِنْ طَبيعَتى وَ لَيسَتا مِنْ خُلُقى؛ حديث

اى مردم! جز اين نيست كه من هم مانند شما بشرى هستم و شايد كه رفتن من از ميان شما نزديك باشد. پس، اگر به آبرو يا مو يا پوست و يا مال كسى لطمه اى زده ام، اينك اين آبروى محمّد و مو و پوست و مال او! برخيزد و قصاص كند! و هرگز كسى از شما نگويد: من از دشمنى و كينه محمّد مى ترسم! بدانيد كه اين دو خصلت، از طبيعت و اخلاق من به دورند.

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَ يُّهَا النّاسُ! اَحْيُوا الْقِصاصَ وَ اَحْيُوا الْحَقَّ، وَ لا تَفَرَّقُوا، وَ اَسْلِموا وَ سَلِّمُوا؛ تَسْلَموا؛ حديث

اى مردم! قصاص را زنده نگه داريد و حق را زنده كنيد و پراكنده نشويد و مسلمان و تسليم [حق] باشيد تا سالم بمانيد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: اِذا سادَ القَوْمَ فاسِقُهُمْ، وَ كانَ زَعيمُ القَوْمِ اَذَ لَّهُمْ، وَ اُكْرِمَ الرَّجُلُ الفاسِقُ، فَلْيَنْتَظَرِ الْبَلاءُ؛ حديث

هنگامى كه فاسقان به سرورى برسند و فرومايگان، زمامدارى يابند و به فاسق، احترام گذاشته شود، بايد منتظر بلا بود.

پيامبر صلي الله عليه و آله: مَنْ اَكْرَمَ فاسِقا فَقَدْ اَعْلَنَ عَلى هَدْمِ الاِْسْلامِ؛ حديث

هر كس به فاسقى احترام بگذارد، آشكارا به نابودى اسلام پرداخته است.

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَلدَّيْنُ دَيْنانِ فَمَنْ ماتَ وَ هُوَ يَنْوى قَضاءَهُ فَاَ نَا وَليُّهُ، وَ مَنْ ماتَ وَ لا يَنْوى قَضاءَهُ فَذاكَ الَّذى يُؤْخَذُ مِنْ حَسَناتِهِ، لَيْسَ يَوْمَئِذٍ دينارٌ وَ لا دِرْهَمٌ؛ حديث

بدهى، دو نوع است: كسى كه قصد پس دادن بدهى اش را داشته باشد و مرگ، امانش ندهد، [روز قيامت،] من خودم عهده دار كار او هستم؛ امّا كسى كه قصد پس ندادنِ بدهى اش را داشته باشد و بميرد، [روز قيامت،] در برابر آن بدهى، از كارهاى نيك او برداشت مى شود؛ چرا كه در آن روز، دينار و دِرهمى در كار نيست.

پيامبر صلي الله عليه و آله: يا عَلىُّ! أَرْبَعَةٌ يَذْهَبْنَ ضياعا: اَلأَْكْلُ عَلَى الشَّبَعِ وَ السِّراجُ فِى الْقَمَرِ وَ الزَّرْعُ فِى السَّبَخَةِ وَ الصَّنيعَةُ عِنْدَ غَيْرِ أَهْلِها؛ حديث

اى على! چهار چيز هدر مى رود: 1. خوردن بعد از سيرى، 2. روشن كردن چراغ در مهتاب (جائى كه روشن است)، 3. زراعت در زمينى كه شوره زار است، 4. نيكى كردن به كسى كه لايق آن نيست.

صفحه 599 از 1574
| 595 | 596 | 597 | 598 | 599 | 600 | 601 | 602 | 603 |