HadithLib.Com

احادیث رسول خدا صلی الله علیه و آله

پيامبر صلي الله عليه و آله: اِنَّ اللّه َ تَعالى يَغْفِرُ لِلْمُذنِبينَ اِلاّ مَنْ لا يُريدُ اَنْ يُغْفَرَ لَهُ! قالوا: يا رَسولَ اللّه ِ، مَنِ الَّذى يُريدُ اَنْ لا يُغْفَرَ لَهُ؟! قالَ: مَنْ لا يَسْتَغْفِرُ؛ حديث

خداى متعال، گنه كاران را مى آمرزد، مگر كسى را كه خودش نخواهد آمرزيده شود. عرض كردند: اى پيامبر خدا! چه كسى خواهان آن است كه آمرزيده نشود؟ فرمودند: كسى كه آمرزش نمى طلبد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: مَنْ اَكْثَرَ مِنَ الاِْستِغْفارِ جَعَلَ اللّه ُ لَهُ مِنْ كُلِّ هَمٍّ فَرَجا وَ مِنْ كُلِّ ضَيقٍ مَخْرَجا وَ رَزَقَهُ مِنْ حَيْثُ لايَحْتَسِبُ؛ حديث

هر كس بسيار استغفار كند، خدا براى او از هر غمى گشايش، از هر تنگنايى رهايى و از جايى كه انتظار ندارد روزى مى دهد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَنَسٌ: قيلَ: يا رَسولَ اللّه ِ، اَلرَّجُلُ يَكونُ حَسَنَ الْعَقْلِ كَثيرَ الذُّنوبِ؟ قالَ: ما مِنْ آدَمىٍّ اِلاّ وَ لَهُ ذُنوبٌ وَ خَطايا يَقْتَرِفُها، فَمَنْ كانَتْ سَجيَّتُهُ الْعَقْلَ وَ غَريزَتُهُ الْيَقينَ لَمْ تَضُرَّهُ ذُنوبُهُ. قيلَ: كَيْفَ ذلِكَ يا رَسُولَ اللّه ِ؟ قالَ: لاَِنَّهُ كُلَّما اَخْطَـاَ لَمْ يَلْبَثْ اَنْ تَدارَكَ ذلِكَ بِتَوْبَةٍ وَ نَدامَةٍ عَلى ما كانَ مِنْهُ فَيَمْحو ذُنوبَهُ وَ يَبْقى لَهُ فَضْلٌ يَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ؛ حديث

اَنس گويد: سؤال شد: «اى رسول خدا! ممكن است كسى از عقل نيكو برخوردار باشد و گناهان بسيار داشته باشد؟». پيامبر صلي الله عليه و آله فرمودند: هيچ انسانى نيست، مگر اين كه گناهان و خطاهايى مرتكب مى شود، ولى هر كس سرشتش، عقل و نهادش، يقين باشد، گناهانش به او آسيب نمى رساند».
گفته شد: «اى رسول خدا! چگونه است اين؟». فرمودند: «زيرا عاقل هرگاه مرتكب خطايى گردد، بى درنگ آن را با توبه و پشيمانى جبران كند و با اين كار، گناهانش را پاك مى گرداند و خوبى هايى برايش باقى مى ماند كه با آن، وارد بهشت مى گردد».

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَلصَّدَقَةُ تَدْفَعُ الْبَلاءَ وَ هِىَ أَنْجَحُ دَواءٍ وَ تَدْفَعُ الْقَضاءَ وَ قَدْ اُبْرِمَ إِبْراما وَ لايَذْهَبُ بِالأَْدواءِ إِلاَّ الدُّعاءُ وَ الصَّدَقَةٌ؛ حديث

صدقه، بلا را دفع مى كند و مؤثرترين داروست. صدقه، قضاى حتمى را دفع مى كند. و درد بيمارى ها را چيزى جز دعا و صدقه از بين نبرد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: لَيْسَ الْمِسْكينُ بِالطَّوّافِ وَ لا بِالَّذى تَرُدَّهُ التَّمْرَةُ وَ التَّمْرَتانِ وَ اللُّقْمَةُ وَ اللُّقْمَتانِ وَلكِنَّ الْمِسْكينَ الْمُتَعَفِّفُ الَّذى لايَسْأَلُ النّاسَ شَيْئا وَ لا يُفْطَنُ لَهُ فَيُصَّدَّقَ عَلَيْهِ؛ حديث

مسكين، نه آن گداى دوره گرد است و نه آن كسى كه يكى دو دانه خرما و يكى دو لقمه نان مى گيرد و مى رود، بلكه مسكين آن نادارى است كه مناعت و عزّت نفس دارد، به طورى كه دست سؤال به سوى مردم دراز نمى كند و كسى به تهيدستى او پى نمى برد تا به وى صدقه دهد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: ما مِنْ رَجُلٍ اقْتَطَعَ مالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمينِهِ اِلاّ حَرَّمَ اللّه ُ عَلَيْهِ الجَنَّةَ وَ اَوْجَبَ لَهُ النّارَ فَقيلَ: يا رَسولَ اللّه ِ، وَ اِنْ كانَ شَيْئا يَسيرا؟ قالَ: وَ اِنْ كانَ سِواكا مِنْ اَراكٍ؛ حديث

بدون ترديد، هر كس با سوگند [دروغ]، مال مسلمانى را به چنگ آوَرَد، خداوند، بهشت را بر او حرام و جهنّم را بر او واجب مى گردانَد. گفتند: اى پيامبر خدا! حتّى اگر مالى اندك [و ناچيز] باشد؟! فرمودند: اگر چه مسواكى از [چوب ]درخت اَراك باشد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: غَفَرَ اللّه ُ عَزَّ وَ جَلَّ لِرَجُلٍ كانَ مِنْ قَبلِكُمْ كانَ سَهْلاً اِذا باعَ، سَهْلاً اِذا اشْتَرى، سَهْلاً اِذا قَضى، سَهلاً اِذا اقْتَضى؛ حديث

خداوند ـ عزّ و جلّ ـ در ميان گذشتگانِ شما، كسى را آمُرزيد كه در خريد و فروش و در دادن و پس گرفتن قرض، آسان گير بود.

صفحه 613 از 1574
| 609 | 610 | 611 | 612 | 613 | 614 | 615 | 616 | 617 |