HadithLib.Com

احادیث رسول خدا صلی الله علیه و آله

پيامبر صلي الله عليه و آله: وَ الّذى نَفْسى بِيَدِهِ لاتَدْخُلُوا الْجَنَّةَ حَتّى تُؤْمِنوا وَ لاتُؤْمِنوا حَتّى تَحابّوا اَوْ لااَدُلُّـكُم عَلى شَىْ ءٍ اِذا فَعَلْتُموهُ تَحابَبْتُمْ؟ اَفْشُوا السَّلامَ بَيْنَـكُمْ؛ حديث

به خدايى كه جانم در اختيار اوست، وارد بهشت نمى شويد مگر مؤمن شويد و مؤمن نمى شويد، مگر اين كه يكديگر را دوست بداريد. آيا مى خواهيد شما را به چيزى راهنمايى كنم كه با انجام آن، يكديگر را دوست بداريد؟ سلام كردن بين يكديگر را رواج دهيد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَلا اُخْبِرُكُمْ بِاَهْلِ النّارِ؟ كُلُّ عُتُلٍّ جَوّاظٍ مُسْتَـكْبِرٍ؛ حديث

آيا شما را از اهل دوزخ آگاه نكنم؟ هر درشتخوىِ خشنِ متكبّر.

پيامبر صلي الله عليه و آله: يُعَذِّبُ اللّه ُ اللِّسانَ بِعَذابٍ لايُعَذِّبُ بِهِ شَيْئا مِنَ الْجَوارِ حِ. فَيَقولُ: اَى رَبِّ! عَذَّبْتَنى بِعَذابٍ لَمْ تُعَذِّبْ بِهِ شَيْئا؟! فَيُقالُ لَهُ: خَرَجَتْ مِنْكَ كَلِمَةٌ فَبَلَغَتْ مَشارِقَ الاَْرْضِ وَ مَغارِبَها، فَسُفِكَ بِها الدَّمُ الْحَرامُ وَ انْتُهِبَ بِها الْمالُ الْحَرامُ وَ انْتُهِكَ بِها الْفَرْجُ الْحَرامُ؛ حديث

خداوند! زبان را عذابى دهد كه هيچ يك از اعضاى ديگر را چنان عذابى ندهد. زبان گويد: اى پروردگار! مرا عذابى دادى كه هيچ چيز را چنان عذاب ندادى؟! در پاسخش گفته شود: سخنى از تو بيرون آمد و به شرق و غرب زمين رسيد و به واسطه آن خونى به ناحقّ ريخته شد و مالى به غارت رفت و ناموسى هتك شد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَلذَّنْبُ شَوْمٌ عَلى غَيْرِ فاعِلِهِ اِنْ عَيَّرَهُ ابْتُلِىَ بِهِ وَ اِنْ اَغْتابَهُ اَثِمَ وَ اِنْ رَضىَ بِهِ شارَكَهُ؛ حديث

گناه براى غير گناهكار نيز شوم است. اگر گنهكار را سرزنش كند، به آن مبتلا مى شود، اگر از او غيبت كند گنهكار شود و اگر به گناه او راضى باشد، شريك وى است.

پيامبر صلي الله عليه و آله: يُؤْتى بِاَحَدٍ يَوْمَ الْقيامَةِ يوقَفُ بَيْنَ يَدَىِ اللّه ِ وَ يُدْفَعُ اِلَيْهِ كِتابُهُ فَلايَرى حَسَناتِهِ، فَيَقولُ: اِلهى! لَيْسَ هذا كِتابى فَاِنّى لا اَرى فيها طاعَتى! فَيُقالُ لَهُ: اِنَّ رَبَّكَ لايَضِلُّ وَ لايَنْسى. ذَهَبَ عَمَلُكَ بِاغْتيابِ النّاسِ. ثُمَّ يُؤْتى بِآخَرَ وَ يُدْفَعُ اِلَيْهِ كِتابُهُ فَيَرى فيهِ طاعاتٍ كَثيرَةً، فَيَقولُ: اِلهى ما هذا كِتابى فَاِنّى ما عَمِلْتُ هذِهِ الطّاعاتِ! فَيُقالُ: لاَِنَّ فُلانا اغْتابَكَ فَدُفِعَتْ حَسَناتُهُ اِلَيْكَ؛ حديث

روز قيامت، فردى را مى آورند و او را در پيشگاه خداوند نگه مى دارند و كارنامه اش را به او مى دهند، اما حسنات خود را در آن نمى بيند. عرض مى كند: الهى! اين كارنامه من نيست! زيرا من در آن، طاعات خود را نمى بينم! به او گفته مى شود: پروردگار تو، نه خطا مى كند و نه فراموش. عمل تو به سبب غيبت كردن از مردم بر باد رفت. سپس مرد ديگرى را مى آورند و كارنامه اش را به او مى دهند. در آن طاعت بسيارى را مشاهده مى كند. عرض مى كند: الهى! اين كارنامه من نيست! زيرا من اين طاعات را بجا نياورده ام! گفته مى شود: فلانى از تو غيبت كرد، حسنات او به تو داده شد.

پيامبر صلي الله عليه و آله: شَرُّ النّاسِ الظّانُّونَ وَ شَرُّ الظّانِّينَ المُتَجَسِّسونَ وَ شَرُّ الْمُتَجَسِّسينَ القَوّالونَ وَ شَرُّ القَوّالينَ الهَتّاكونَ؛ حديث

بدترين مردم، بدگمانانند و بدترين بدگمانان، تجسّس كنندگانند و بدترين تجسّس كنندگان، بازگوكنندگانند و بدترين بازگوكنندگان، پرده درانند.

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَ لْغيبَةُ اَسْرَعُ فى دينِ الرَّجُلِ الْمُسْلِمِ مِنَ الاْكِلَةِ فى جَوْفِهِ؛ حديث

غيبت كردن، در (نابودى) دين مسلمان، مؤثّرتر از خوره در درون اوست.

صفحه 635 از 1574
| 631 | 632 | 633 | 634 | 635 | 636 | 637 | 638 | 639 |