HadithLib.Com

احادیث امیرالمؤمنین علی علیه السلام

الإمام عليّ عليه السلام : مَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ وأعانَ عَلَينا بِلِسانِهِ ِويَدِهِ فَهُوَ مَعَ عَدُوِّنا فِي النّارِ . ومَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ وأعانَ عَلَينا بِلِسانِه فَهُوَ فِي النّارِ ، ومَن أبغَضَنا بِقَلبِهِ ولَم يُعِن عَلَينا بِلِسانِهِ ولابِيَدِهِ فَهُوَ فِي النّارِ حديث .

امام على عليه السلام: هر آن كس كه در دلش ما را دشمن بدارد و با زبان و دستش عليه ما يارى رساند، او به همراه دشمن ما در آتش باشد و هر آن كس كه در دلش ما را دشمن بدارد و با زبانش بر ضد ما يارى رساند، او نيز در آتش باشد؛ و هر آن كس كه در دلش ما را دشمن بدارد، ولى با دست و زبانش عليه ما كارى نكند، او هم جايش در آتش است.

الإمام عليّ عليه السلام : بَينَما رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله آخِذٌ بِيَدي ، ونَحنُ نَمشي في بَعضِ سِكَكِ المَدينَةِ ، إذ أتَينا عَلى حَديقَةٍ ، فَقُلتُ : يا رَسولَ اللّه ِ ، ما أحسَنَها مِن حَديقَةٍ ! قالَ : لَكَ فِي الجَنَّةِ أحسَنُ مِنها . ثُمَّ مَرَرنا بِاُخرى فَقُلتُ : يا رَسولَ اللّه ِ ، ما أحسَنَها مِن حَديقَةٍ ! قالَ : لَكَ فِي الجَنَّةِ أحسَنُ مِنها . حَتّى مَرَرنا بِسَبعِ حَدائِقَ ، كُلّ ذلِكَ أقولُ : ما أحسَنَها ! ويَقولُ : لَكَ فِي الجَنَّةِ أحسَنُ مِنها .
فَلَمّا خَلا لَهُ الطَّريقُ اعتَنَقَني ، ثُمَّ أجهَشَ باكِيًا . [قالَ : قُلتُ : يا رَسولَ اللّه ِ ، ما يُبكيكَ ؟ قالَ : ضَغائِنُ في صُدورِ أقوامٍ لا يُبدونَها لَكَ إلاّ مِن بَعدي] . قالَ : قُلتُ : يارَسولَ اللّه ِ في سَلامةٍ مِن ديني ؟ قالَ : في سَلامةٍ مِن دينِكَ حديث .

امام على عليه السلام: رسول خدا صلي الله عليه و آله دستم را گرفته بود و با هم در يكى از كوچه هاى مدينه راه مى رفتيم، تا اين كه به باغى رسيديم. من گفتم: اى رسول خدا، چه باغ زيبايى! فرمود: از اين زيباتر در بهشت براى توست. سپس از باغ ديگرى گذشتيم و من دوباره عرض كردم: اى رسول خدا، عجب باغ زيبايى! فرمود: از اين زيباتر در بهشت براى توست. ما از هفت باغ گذشتيم و هر بار من مى گفتم: عجب باغ زيبايى! و پيامبر مى فرمود: از اين زيباتر در بهشت براى توست.
چون رسول خدا به جاى خلوتى رسيد، مرا در آغوش گرفت و ناگهان گريست. [من عرض كردم: اى رسول خدا، چرا گريه مى كنيد؟ فرمود: به خاطر كينه هاى نهفته در دلهاى گروهى از مردم كه پس از من، آنها را نسبت به تو آشكار خواهند كرد]. عرض كردم: اى رسول خدا، آيا دينم سالم خواهد ماند؟ فرمود: دينت سالم خواهد ماند.

الإمام عليّ عليه السلام : زارَنا رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله فَعَمِلنا لَهُ حَريرَةً ، وأهدَت لَنا اُمُّ أيمَنَ قَعبًا مِن لَبَنٍ وزُبدًا وصَحفَةً مِن تَمرٍ ، فَأَكَلَ النَّبِيُّ وأكَلنا مَعَهُ ، ثُمَّ وَضَّأتُ رَسولَ اللّه ِ ، فَقامَ وَاستَقبَلَ القِبلَةَ فَدَعَا اللّه َ ما شاءَ . ثُمَّ أكَبَّ عَلَى الأَرضِ بِدُموعٍ غَزيرَةٍ مِثلِ المَطَرِ ، فَهِبنا رَسولَ اللّه ِ أن نَسأَلَهُ ، فَوَثَبَ الحُسَينُ فَقالَ : يا أبَتي ، رَأَيتُكَ تَصنَعُ ما لَم أرَكَ تَصنَعُ مِثلَهُ ! فَقالَ : يا بُنَيَّ ، إنّي سُرِرتُ بِكُمُ اليَومَ سُرورًا لَم اُسَرَّ بِكُم مِثلَهُ ، وإنَّ حَبيبي جَبرَئيلَ عليه السلام أتاني فَأَخبَرَني أنَّكُم قَتلى ، وأنَّ مَصارِعَكُم شَتّى ، فَدَعَوتُ اللّه َ لَكُم وأحزَنَني ذلِكَ . فَقالَ الحُسَينُ : يا رَسولَ اللّه ِ ، فَمَن يَزورُنا عَلى تَشَتُّتِنا ، ويَتَعاهَدُ قُبورَنا ؟ قالَ : طائِفَةٌ مِن اُمَّتي يُريدونَ بِرّي وصِلَتي ، فَإِذا كانَ يَومُ القِيامَةِ شَهِدتُها بِالمَوقِفِ ، وأخَذتُ بِأَعضادِها فَأَنجَيتُها وَاللّه ِ مِن أهوالِهِ وشَدائِدِهِ حديث .

امام على عليه السلام: رسول خدا صلي الله عليه و آله به ديدن ما آمد. براى آن حضرت حريره اى تهيه كرديم و امّ ايمن قدحى شير و كره و طبقى خرما آورد. پيامبر شروع به خوردن كرد و ما نيز با آن حضرت خورديم. سپس رسول خدا را وضو دادم و آن حضرت برخاست و رو به قبله ايستاد و مقدارى دعا كرد. سپس چشمانش را به زمين دوخت و مانند باران اشكّ ريخت. ما جرأت نكرديم علت را از رسول خدا صلي الله عليه و آله جويا شويم. حسين از جا پريد و عرض كرد: پدرجان، عملى از شما ديدم كه قبلاً نديده بودم چنان كارى انجام دهيد! پيامبر فرمود: فرزند عزيزم، من امروز از ملاقات شما چنان شاد و خوشحال شدم كه سابقه نداشته است و دوستم جبرئيل نزد من آمد و به من خبر داد كه شماها كشته خواهيد شد و هر كدامتان در جايى دفن خواهيد شد. لذا من براى شما دعا كردم و اين خبر باعث غم و اندوه من گشت. حسين عرض كرد: اى رسول خدا، با اين پراكندگى، چه كسى به زيارت ما خواهد آمد و چه كسى از قبرهاى ما مواظبت خواهد نمود؟ پيامبر فرمود: گروهى از امّتم كه خواهان نيكى و ارتباط با من هستند. پس، چون روز قيامت شود، من اين عده را در موقف مى بينم و بازوانشان را مى گيرم و به خدا قسم، آنان را از هول و هراسها و سختيهاى موقف نجات مى دهم.

الإمام عليّ عليه السلام : . . . حَتّى إذا قَبَضَ اللّه ُ رَسولَهُ صلي الله عليه و آله رَجَعَ قَومٌ عَلَى الأَعقابِ ، وغالَتهُمُ السُّبُلُ ، وَاتَّكَلوا عَلَى الوَلائِجِ ، ووَصَلوا غَيرَ الرَّحِمِ ، وهَجَرُوا السَّبَبَ الَّذي اُمِروا بِمَوَدَّتِهِ ، ونَقَلُوا البِناءَ عَن رَصِّ أساسِهِ ، فَبَنَوهُ في غَيرِ مَوضِعِهِ . مَعادِنُ كُلِّ خَطيئَةٍ ، وأبوابُ كُلِّ ضارِبٍ في غَمرَةٍ حديث .

امام على عليه السلام: تا اين كه چون خداوند جان رسول خود را گرفت قومى به عقب برگشتند و در راههاى گوناگون هلاكتبار قدم نهادند و بر انديشه هاى نادرست خويش تكيه كردند و با غير خويشاوند [پيامبر ]پيوند برقرار كردند و از وسيله اى كه به دوستى آن مأمور شده بودند (يعنى اهل بيت) دور گشتند و بنا [ى دين و امامت] را از روى بنياد استوارش حركت دادند و آن را در غير جايش بنا كردند. اينان معدن هر خطايى بودند و دروازه هايى گشوده به روى هركسى كه خواهان گام نهادن در باطل و گمراهى بود.

الإمام عليّ عليه السلام ـ في خُطبَةٍ لَهُ يَذكُرُ فيهاآلَ مُحَمَّدٍ صلي الله عليه و آله ـ : بِهِم عادَ الحَقُّ إلى نِصابِهِ ، وَانزاحَ الباطِلُ عَن مَقامِهِ حديث .

امام على عليه السلام ـ در خطبه اى كه طى آن از آل محمّد صلي الله عليه و آله ياد مى كند ـ : به واسطه (پايمردى) ايشان حقّ به محلّ خود بازگشت و باطل از جايگاهش رانده شد.

الإمام عليّ عليه السلام ـ في قَولِهِ تَعالى : «ونُريدُ أن نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ استُضعِفوا فِي
الأَرضِ ونَجعَلَهُم أَئِمَّةً ونَجعَلَهُمُ الوارِثينَ»
ـ : هُم آلُ مُحَمَّدٍ ، يَبعَثُ اللّه ُ مَهدِيَّهُم بَعدَ جَهدِهِم ، فَيُعِزُّهُم ويُذِلُّ عَدُوَّهُم حديث .

امام على عليه السلام ـ درباره آيه «و مى خواهيم بر كسانى كه در زمين فرودست نگه داشته شده اند منّت نهيم و آنان را پيشوايان گردانيم و وارثان قرارشان دهيم» ـ : آنان (مستضعفان) آل محمّد هستند. خداوند، پس از آن كه رنجها و سختيها كشيدند، مهدى آنان را مى فرستد و ايشان را عزّت مى بخشد و دشمنشان را، ذليل و خوار مى گرداند.

الإمام عليّ عليه السلام : وَيحًا لَكِ يا طالَقانُ ، فَإِنَّ للّه ِِ عَزَّوجَلَّ بِها كُنوزًا لَيسَت مِن ذَهَبٍ ولا فِضَّةٍ ، ولكِن بِها رِجالٌ مُؤمِنونَ عَرَفُوا اللّه َ حَقَّ مَعرِفَتِهِ ، وهُم أنصارُ المَهدِيِّ عليه السلام في آخِرِ الزَّمانِ حديث .

امام على عليه السلام: زهى بر تو اى طالقان؛ خداى عز و جل در آن جا گنجهايى دارد كه از زر و سيم نيستند، بلكه در آن، مردان مؤمنى هستند كه خداوند را چنان كه بايد، شناخته اند. اينان، ياران مهدى عليه السلامدر آخر الزمان مى باشند.

صفحه 205 از 2490
| 201 | 202 | 203 | 204 | 205 | 206 | 207 | 208 | 209 |