HadithLib.Com

احادیث امیرالمؤمنین علی علیه السلام

29 امام على عليه السلام: تَنَظَّفوا بِالْماءِ مِنَ النَّتْنِ الرِّيحِ الَّذى يُتَأَذّى بِهِ وَ تَعَهَّدوا اَنْفُسَكُمْ، فَاِنَّاللّه َ عَزَّوَجَلَّ يُبْغِضُ مِنْ عِبادِهِ القاذورَةَ الَّذى يَتَاَنَّفُ بِهِ مَنْ جَلَسَ اِلَيْهِ؛

خودتان را با آب، از بوى بدى كه ديگران را آزار مى دهد، پاك كنيد و اين كار راپيوسته انجام دهيد؛ چرا كه خداوند، از بنده آلوده اى كه هر كس با او بنشيند، بينى اش رااز [بوى بد] وى مى گيرد، نفرت دارد. حديث

37 امام على عليه السلام: لا يَدْلُكَنَّ رِجْلَيْهِ بِالْخَزَفِ، فَاِنَّهُ يورِثُ الْجُذامَ؛

مبادا كسى (در حمام) پاى خود را سفال (سنگ پا) بكشد، زيرا اين كارجذام مى آورد. حديث

2 امام على عليه السلام: اِنَّ النّاسَ اِلى صالِحِ الاَْدَبِ اَحْوَجُ مِنْهُمْ اِلَى الْفِضَّةِ وَ الذَّهَبِ.

مردم، به ادب (فرهنگ و تربيتِ) درست ، نيازمندترند، تا به طلا و نقره. حديث

3 امام على عليه السلام: اَلنَّفْسُ مَجْبولَةٌ عَلى سوءِ الاَْدَبِ وَ الْعَبْدُ مَأمورٌ بَمُلازَمَةِ حُسْنِ الاَْدَبِوَ النَّفْسُ تَجرى [بِطَبعِها] فى مَيَدانِ المُخالَفَةِ وَ الْعَبْدُ يَجْهَدُ بِرَدِّها عَنْ سوءِ الْمُطالَبَةِفَمتى اَطْلَقَ عِنانَها فَهُوَ شَريكٌ فى فَسادِها وَ مَنْ اَعانَ نَفْسَهُ فى هَوى نَفسِهِ فَقَدْ اَشْرَكَنَفْسَهُ فى قَتْلِ نَفْسِهِ؛

نفس آدمى بر بى ادبى سرشته شده است و بنده فرمان دارد كه پايبند ادبنيكو باشد. نفس آدمى با طينت خود در ميدان مخالفت مى تازد و بنده مى كوشدآن را از خواسته ناروايش برگرداند، پس هرگاه عنان نفس را رها سازد، شريك تبهكارىاوست و هر كس نفس خود را در خواهش هايش يارى رساند، در قتل خود همدستِنفس شده است. حديث

4 امام على عليه السلام: عَلَيْكُمْ بِالاَْدَبِ ، فَاِنْ كُنْتُمْ مُلوكا بَرَزْتُمْ وَ اِنْ كُنْتُمْ وَسَطا فُقْتُمْ ، وَ اِنْاَعْوَزَتْكُمُ الْمَعيشَةُ عِشْتُمْ بِاَدَبِكُم؛

ادب بياموزيد ، زيرا كه [در اين صورت] اگر پادشاه باشيد ، برجسته مى شويد ، اگرميانه باشيد ، سرآمد مى شويد ، و اگر تنگ دست باشيد ، با ادبتان گذران زندگى مى كنيد. حديث

5 امام على عليه السلام: كَفاكَ مُؤَدِّبا لِنَفْسِكَ تَجَنُّبُ ما كَرِهْتَهُ مِنْ غَيْرِكَ؛

براى ادب آموزى ات همين بس كه از آنچه از ديگران نمى پسندى ، دورى كنى. حديث

8 امام على عليه السلام: اَدَّبْتُ نَفْسى فَما وَجَدْتُ لَها بِغَيرِ تَقْوَى الاِْلهِ مِنْ اَدَبِفى كُلِّ حالاتِها وَ اِن قَصُرَتْ اَفْضَلَ مِنْ صَمْتِها عَنِ الْكَذِبِوَ غيبَةِ النّاسِ اَن غيبَتَهُم حَرَّمَها ذُوالْجَلالِ فِى الْكُتُبِاِن كانَ مِن فِضَّةٍ كَلامُكِ يا نَفْسُ فَاِنَّ السُّكوتَ مِن ذَهَبِ؛

به ادب و تربيت نفس خود پرداختم و براى آن ادبى بهتر از تقواى الهى در تمام حالاتش نيافتمو اگر از پس اين امر برنيامد براى آن چيزى بهتر از دم فروبستن از دروغ نيافتمو از غيبت مردمان، همانا غيبت آنان را خداوند با عظمت در كتاب ها حرام كرده استاى نفس، اگر سخن تو نقره است، سكوت طلاست حديث

صفحه 78 از 2490
| 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 |