HadithLib.Com

احادیث امیرالمؤمنین علی علیه السلام

امام على عليه السلام: اَلشَّىْ ءُ شَيْئانِ: شَىْ ءٌ قُصِرَ عَنّى لَمْ اُرْزَقْهُ فيما مَضى وَ لا اَرْجوهُ فيما بَقىَ، وَ شَىْ ءٌ لا اَنالُهُ دونَ وَقْتِهِ وَ لَوِ اسْتَعَنْتُ عَلَيْهِ بِقُوَّةِ اَهْلِ السّماواتِ وَ الاَْرْضِ، فَما اَعْجَبَ اَمْرَ هذَا الاِْنْسانِ! يَسُرُّهُ دَرْكَ ما لَمْ يَـكُنْ لِيَفوتَهُ، وَ يَسوؤهُ فَوتُ ما لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ، وَ لَوْ اَ نَّهُ فَـكَّرَ لاََبْصَرَ وَ لَعَلِمَ اَ نَّهُ مُدَبَّرٌ، وَ اقْتَصَرَ عَلى ما تَيَسَّرَ، وَ لَمْ يَتَعَرَّضْ لِما تَعَسَّرَ، وَ اسْتَراحَ قَلْبُهُ مِمّا اسْتَوْعَرَ، فَبِاَىِّ هذَيْنِ اُفْنى عُمْرى؟!؛ حديث

هر چيزى از دو حال، خارج نيست: يا چيزى است كه پيش از اين، روزى من نشده و اميدى به رسيدن به آن در آينده نيز ندارم و يا چيزى است كه تا زمانش نرسد، من به آن نخواهم رسيد، حتّى اگر براى رسيدن به آن، از نيروى اهل آسمان ها و زمين، مددجويم. و چه تعجّب آور است كار اين انسان كه از رسيدن به چيزى كه حتما به او مى رسد، شاد مى شود و براى از دست دادن چيزى كه هرگز به او نمى رسيد، غمگين مى گردد. اگر مى انديشيد، ديده بصيرتش باز مى شد و مى فهميد كه براى او از پيش، برنامه ريزى شده است و به آنچه آسان به دستش مى رسد، اكتفا مى كرد و به دنبال آنچه به دست آمدنى نيست، نمى رفت و دلش از آنچه به دشوارى به دست مى آيد، آسوده مى شد. پس براى كدام يك از اين دو چيز، عمر خود را تباه كنم؟

امام على عليه السلام: مِنْ كَفّاراتِ الذُّنوبِ الْعِظامِ: إِغاثَةُ الْمَلْهوفِ وَ التَّنفيسُ عَنِ الْمَكروبِ؛ حديث

يارى رساندن ستمديده فرياد خواه و شاد كردن غمناك، از كفّاره هاى گناهان بزرگ است.

امام على عليه السلام: لا وِزْرَ اَعْظَمُ مِنْ وِزْرِ غَنىٍّ مَنَعَ الْمُحْتاجَ؛ حديث

گناهى، بزرگ تر از گناه ثروتمندى كه نيازمند را از حقّش محروم كند، نيست.

امام على عليه السلام: اِنَّمَا الْبَصيرُ مَنْ سَمِعَ فَتَفَـكَّرَ، وَ نَظَرَ فَاَبْصَرَ، وَ انْتَفَعَ بِالْعِبَرِ، ثُمَّ سَلَكَ جَدَا واضِحا يَتَجَنَّبُ فيهِ الصَّرْعَةَ فِى الْمَهاوى؛ حديث

كسى اهل بصيرت است كه بشنود و بينديشد، و نگاه كند و دريابد، و از عبرت ها بهره گيرد و سپس راه هاى روشن را بپيمايد و بدين ترتيب، خود را از سقوط در پرتگاه ها حفظ كند.

امام على عليه السلام: وَ قَدْ بُصِّرْتُمْ اِنْ اَبْصَرْتُمْ، وَ قَدْ هُدِيْتُمْ اِنِ اهْتَدَيْتُمْ؛ حديث

اگر چشم بصيرت بگشاييد، [خواهيد ديد كه] بصيرت به شما عطا شده است و اگر به راه هدايتْ گام نهيد، [خواهيد ديد كه] هدايت در وجود شما نهاده شده است.

امام على عليه السلام: اَلا اِنَّ اَبْصَرَ الاَْبْصارِ ما نَفَذَ فِى الْخَيْرِ طَرْفُهُ، اَلا اِنَّ اَسْمَعَ الاَْسْماعِ ما وَعى التَّذْكيرَ وَ قَبِلَهُ؛ حديث

آگاه باشيد كه بيناترينِ چشم ها چشمى است كه تيزبينى اش صرف كارهاى خير شود. آگاه باشيد كه شنواترينِ گوش ها گوشى است كه پند را دريابد و بپذيرد.

امام على عليه السلام: لَيْسَتِ الرُّؤْيَةُ مَعَ الاِْبْصارِ، فَقَدْ تَـكْذِبُ الْعُيونُ اَهْلَها، وَ لا يَغُشُّ الْعَقْلُ مَنِ اسْتَنْصَحَهُ؛ حديث

ديدن، با نگاه كردن به وسيله چشم نيست؛ زيرا چشم ها گاه به صاحبان خود دروغ مى گويند؛ امّا عقل، كسى را كه از او خيرخواهى كند، فريب نمى دهد.

صفحه 780 از 2490
| 776 | 777 | 778 | 779 | 780 | 781 | 782 | 783 | 784 |