HadithLib.Com

احادیث امیرالمؤمنین علی علیه السلام

امام على عليه السلام: اَبْلَغُ ما تَسْتَدِرُّ بِهِ الرَّحْمَةَ اَنْ تُضْمِرَ لِجَميعِ النّاسِ الرَّحْمَةَ؛ حديث

مؤثّرترين وسيله جلب رحمت خدا اين است كه خيرخواه همه مردم باشى.

امام على عليه السلام: اِنَّ اللّه َ ـ عَزَّ وَ جَلَّ ـ فَرَضَ عَلى اَئِمَّةِ الْعَدْلِ اَنْ يُقَدِّروا اَنْفُسَهُمْ بِضَعَفَةِ النّاسِ كَيْلا يَتَبَيَّغَ بِالْفَقيرِ فَقْرُهُ؛ حديث

خداوند ـ عزّ و جلّ ـ ، بر پيشوايان عادل واجب كرده كه سطح زندگى خود را با مردم ناتوان، برابر كنند تا فقير را فقرش برآشفته نكند.

امام على عليه السلام: فى قائِمَةِ سَيْفٍ مِنْ سُيوفِ رَسولِ اللّهِ صلي الله عليه و آلهصَحيفَةٌ فيها: ... قُلِ الْحَقَّ وَ لَوْ عَلى نَفْسِكَ؛ حديث

بر دسته شمشيرى از شمشيرهاى حضرت رسول خدا صلي الله عليه و آله چنين نوشته شده بود: ... حقّ را بگو، هر چند عليه خودت باشد.

امام على عليه السلام: فى قولِهِ تَعالى: «وَ لايَاْبَ الشُّهَداءُ...»، اَىْ مَن كانَ فى عُنُقِهِ شَهادَةٌ، فَلا يَاْبَ اِذا دُعىَ لاِِقامَتِها، وَ لْيُقِمْها وَ لْيَنْصَحْ فيها وَ لايَاْخُذْهُ فيها لَوْمَةُ لائِمٍ، وَ لْيَاْمُرْ بِالْمَعْروفِ وَ لْيَنْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ؛ حديث

درباره آيه «و شاهدان چون (به شهادت دادن) فراخوانده شدند، ابا نكنند»، فرمودند: يعنى كسى كه در كارى (واقعه اى)، شاهد بودن را پذيرفته است، نبايد هنگام دعوت به گواهى دادن، خوددارى كند؛ بلكه بايد شهادت دهد و در آن، خيرخواه باشد و از سرزنش هيچ سرزنشگرى نترسد و بايد به نيكى فرمان دهد و از بدى و زشتى باز دارد.

امام على عليه السلام: اِذا حُيِّيتَ بِتَحيَّةٍ، فَحَىِّ بِاَحْسَنَ مِنْها. وَ اِذا اُسْديَتْ اِلَيْكَ يَدٌ فَكافِئْها بِما يُربى عَلَيْها وَ الْفَضْلُ مَعَ ذلِكَ لِلبادىِ? حديث

هرگاه به شما سلام و احترام كردند، با بهتر از آن، پاسخ گوييد و هرگاه به شما نيكى كردند، به بيشتر از آن، تلافى كنيد؛ با اين حال، برترى با آغازكننده است.

امام على عليه السلام: مَنْ صَنَعَ بِمِثْلِ ما صُنِعَ اِلَيْهِ فَاِنَّما كافاهُ، وَ مَنْ اَضْعَفَهُ كانَ شَكُورا وَ مَنْ شَكَرَ كانَ كَريما؛ حديث

هر كس در برابر خوبى، خوبى كند، آن را جبران كرده است و هر كس بيشتر از آن، خوبى كند، قدرشناس و سپاسگزار است و هر كس قدرشناس باشد، از بزرگواران است.

امام على عليه السلام: اِنَّ لاَِهْلِ التَّقْوى عَلاماتٍ يُعْرَفونَ بِها: صِدْقُ الْحَديثِ وَ اَداءُ الاَْمانَةِ وَ الْوَفاءُ بِالْعَهْدِ وَ قِلَّةُ الْفَخْرِ وَ الْبُخْلِ وَ صِلَةُ الاَْرْحامِ وَ رَحْمَةُ الضُّعَفاءِ وَ قِلَّةُ الْمُواتاةِ لِلنِّساءِ وَ بَذْلُ الْمَعْروفِ وَ حُسْنُ الْخُلْقِ وَ سِعَةُ الْحِلْمِ وَ اتِّباعُ الْعِلْمِ فيما يُقَرِّبُ اِلَى اللّه ِ ـ عَزَّ وَ جَلَّ ـ ، طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ. وَ طُوبى شَجَرَةٌ فِى الْجَنَّةِ، اَصْلُها فى دارِ رَسُولِ اللّه صلي الله عليه و آله... ؛ حديث

تقواپيشگان، نشانه هايى دارند كه با آنها شناخته مى شوند: راستگويى، امانتدارى، وفاى به عهد، كم فخرفروشى، كم بخل ورزيدن، صله رحِم، رحْم به ضعيفان، كم موافقت كردن با زنان، به همه نيكى كردن، خوش اخلاقى، بردبارى بسيار و پيروى از علم نزديك كننده به خداوند. و آنان طوبى، و سرانجام نيك دارند. طوبى درختى است در بهشت كه ريشه آن در خانه پيامبر خدا صلي الله عليه و آلهاست ... .

صفحه 801 از 2490
| 797 | 798 | 799 | 800 | 801 | 802 | 803 | 804 | 805 |