HadithLib.Com

احادیث امیرالمؤمنین علی علیه السلام

امام على عليه السلام: اِنَّ اَسْعَدَ النّاسِ فِى الدُّنيا مَن عَدَلَ عَمّا يَعرِفُ ضَرَّهُ وَ اِنَّ اَشْقاهُم مَنِ اتَّبَعَ هَواهُ؛ حديث

خوشبخت ترين مردم در دنيا كسى است كه از آنچه مى داند برايش ضرر دارد، دورى كند و بدبخت ترين مردم كسى است كه از هوا و هوس خود پيروى نمايد.

امام على عليه السلام: فى وَصْفِ الّذينَ اَحَبَّهُمُ اللّه ُ تَعالى:... فَلَوْ رَاَيْتَهُمْ فى نَهارِهِمْ اِذا لَرَاَيْتَ قَوما يَمْشُونَ عَلَى الاَْرْضِ هَوْنا وَ يَقُولُونَ لِلنّاسِ حُسْنا «فَاِذا خاطَبَهُمْ الجاهِلُونَ قالُوا سَلاما» «وَ اِذا مَرّوُا بِاللّغْوِ مَرّو اكِراما» قَدْ قَيَّدوُا اَقْدامَهُمْ اَلْتُهَماتِ وَ اَبْكَمُوا اَ لْسِنَتَهُمْ اَنْ يَتَـكلّمُوا فى اَعْراضِ النّاسِ؛ حديث

در توصيف كسانى كه خداوند متعال دوستشان دارد: ... اگر در روز آنها را ببينى، خواهى ديد كه در زمين آرام گام برمى دارند و با مردم به نيكى سخن مى گويند «و هرگاه نادان ها آنان را صدا مى كنند، مى گويند سلام» «و هرگاه به لغو برخورد مى كنند، بزرگوارانه از آن مى گذرند». قدم هايشان از رفتن به جاهاى تهمت خيز، بسته اند و زبانشان را از اين كه درباره ناموس مردم سخن بگويند خاموش كرده اند.

امام على عليه السلام: فى صِفَةِ الْمُتَّقينَ ـ: بُعْدُهُ عَمَّنْ تَباعَدَ عَنْهُ، زُهْدٌ وَ نَزاهَةٌ وَ دُنُوُّهُ مِمَّنْ دَنا مِنْهُ، لينٌ وَ رَحْمَةٌ. لَيْسَ تَباعُدُهُ بِكِبْرٍ وَ عَظَمَةٍ وَ لا دُنُوُّهُ بِمَكْرٍ وَ خَديعَةٍ؛حديث

در وصف پرهيزگاران، مى فرمايد: اگر از كسى دورى مى كند، به خاطر دنياگريزى و پاك دامنى است و اگر به كسى نزديك مى شود، از سر خوش خويى و مهربانى است، نه دورى كردنش از روى تكبّر و نخوت است و نه نزديك شدنش از روى مكر و فريب.

امام على عليه السلام: اَلْعَفْوُ تاجُ الْمَكارِمِ؛ حديث

گذشت، اُوج بزرگوارى هاست.

امام على عليه السلام: مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنّاسِ اِماما فَلْيَبْدَاْ بِتَعْليمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْليمِ غَيْرِهِ وَلْيَكُنْ تَاْديبُهُ بِسيرَتِهِ قَبْلَ تَاْديبِهِ بِلِسانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُها اَحَقُّ بِالاِْجْلالِ مِنْ مُعَلِّمِ النّاسِ ومُؤَدِّبِهِمْ؛ حديث

كسى كه خود را پيشواى مردم قرار داده، بايد پيش از آموزش ديگران، خود را آموزش دهد و پيش از آن كه ديگران را با زبان، ادب بياموزد، باكردارش ادب آموزد و البته آموزش دهنده و ادب آموز، خود بيش از آموزگار و ادب آموز مردم، شايسته تجليل است.

امام على عليه السلام: فَهَلُمَّ اَيُّهَا النّاسُ اِلَى التَّعاوُنِ عَلى طاعَةِ اللّه ِ ـ عَزَّ وَ جَلَّ ـ وَ الْقيامِ بِعَدْلِهِ وَ الْوَفاءِ بِعَهْدِهِ وَ الاِْنْصافِ لَهُ فى جَميعِ حَقِّهِ، فَاِنَّهُ لَيْسَ الْعِبادُ اِلى شَىْ ءٍ اَحْوَجَ مِنْهُمْ اِلَى التَّناصُحِ فى ذلِكَ وَ حُسْنِ التَّعاوُنِ عَلَيْهِ؛ حديث

اى مردم! بيايد يكديگر را بر اطاعت خدا، يارى كنيد و عدالتش را بپاداريد و به عهدش (در عبوديت او و ترك طاعت شيطان)، وفا كنيد و در تمامى حقوق الهى، منصفانه رفتار كنيد؛ زيرا كه بندگان خدا به چيزى نيازمندتر از اين نيستند كه در اين امور، يكديگر را نصيحت و خوب يارى كنند.

امام على عليه السلام: اَشْبَهُ النّاسِ بِاَ نْبياءِ اللّه ِ اَقْوَلُهُمْ لِلْحَقِّ وَ اَصْبَرُهُمْ عَلَى الْعَمَلِ بِهِ؛ حديث

شبيه ترين مردم به پيامبران الهى، كسى است كه در بيان حقّ، گوياتر و در عمل به حقّ، صابرتر باشد.

صفحه 806 از 2490
| 802 | 803 | 804 | 805 | 806 | 807 | 808 | 809 | 810 |