HadithLib.Com

احادیث امیرالمؤمنین علی علیه السلام

11 امام على عليه السلام: فَهَلُمَّ اَيُّهَا النّاسُ اِلَى التَّعاوُنِ عَلى طاعَةِ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ وَ الْقيامِ بِعَدْلِهِ وَالْوَفاءِ بِعَهْدِهِ وَ الاِْنْصافِ لَهُ فى جَميعِ حَقِّهِ فَاِنَّهُ لَيْسَ الْعِبادُ اِلى شَىْ ءٍ اَحْوَجَ مِنْهُمْ اِلَىالتَّناصُحِ فى ذلِكَ وَ حُسْنِ التَّعاوُنِ عَلَيْهِ ؛

اى مردم! بيايد يكديگر را بر اطاعت خدا يارى كنيد و عدالتش را بپاداريد و به عهدش(در عبوديت او و ترك طاعت شيطان) وفا كنيد و در تمامى حقوق الهى منصفانه رفتاركنيد، زيرا كه بندگان خدا به چيزى نيازمندتر از اين نيستند كه در اين امور يكديگر رانصيحت و خوب يارى كنند. حديث

16 امام على عليه السلام: كَثْرَةُ الْمِزاحِ تُذْهِبُ الْبَهاءَ وَ توجِبُ الشَّحْناءَ؛

شوخى زياد، ارج و احترام را مى برد و موجب دشمنى مى شود. حديث

17 امام على عليه السلام: فى وَصْفِ الّذينَ اَحَبَّهُمُ اللّه ُ تَعالى: ... فَلَوْ رَأيْتَهُمْ فى نَهارِهِمْ اِذا لَرَأَيْتَقَوما يَمْشُونَ عَلَى الأرْضِ هَوْنا وَ يَقُولُونَ لِلنّاسِ حُسْنا «فَاِذا خاطَبَهُمْ الجاهِلُونَقالُوا سَلاما» «وَ إذا مَرّوُا بِاللّغْوِ مَرّو اكِراما» قَدْ قَيَّدوُا أَقْدامَهُمْ ألتُهَماتِ وَ اَبْكَمُواألْسِنَتَهُمْ أنْ يَتَـكلّمُوا فى أعراضِ الناسِ؛

در توصيف كسانى كه خداوند متعال دوستشان دارد: ... اگر در روز آنها را ببينى،خواهى ديد كه در زمين آرام گام برمى دارند و با مردم به نيكى سخن مى گويند «و هرگاهنادان ها آنان را صدا مى كنند، مى گويند سلام» «و هرگاه به لغو برخورد مى كنند،بزرگوارانه از آن مى گذرند». قدم هايشان از رفتن به جاهاى تهمت خيز بسته اند وزبانشان را از اين كه درباره ناموس مردم سخن بگويند خاموش كرده اند. حديث

22 امام على عليه السلام: مَنِ اسْتَبَدَّ بِرَأيِهِ هَلَكَ وَ مَنْ شاوَرَ الرِّجالَ شارَكَها فى عُقولِها ؛

هر كس خودرأى باشد، هلاك مى شود و هر كس با افراد صاحب نظر مشورت كند، درعقل آنان شريك مى شود. حديث

23 امام على عليه السلام: مَنْ نازَعَ وَ خاصَمَ قَطَعَ بَيْنَهُمُ الْفَشَلُ وَ ذاقُوا وَبالَ اَمْرِهِمْ وَ ساءَتْعِنْدَهُ الْحَسَنَةُ وَ حَسُنَتْ عِنْدَهُ السَّيِّـئَةُ وَ مَنْ ساءَتْ عَلَيْهِ الْحَسَنَةُ اَعْوَرَتْ عَلَيْهِ طُرُقُهُ وَاعْتَرَضَ عَلَيْهِ اَمْرُهُ وَضاقَ عَلَيْهِ مَخْرَجُهُ وَ حَرِىٌّ اَنْ يَرْجَعَ مِنْ دينِهِ وَ يَتَّبِـعَ غَيْرَسَبيلِ الْمُؤْمِنينَ؛

كسانى كه به كشمكش و دشمنى با يكديگر بپردازند، دچار سستى مى شوند وسرانجام بدِ كارشان را مى چشند و در نزدشان خوبى، بدى و بدى، خوبى جلوه مى كند،در نتيجه راهشان را درست نمى بينند، كارشان دشوار و گريز گاهشان تنگ مى شود،چنين كسان در معرض خروج از دين و پيروى از راه غير مؤمنان هستند. حديث

26 امام على عليه السلام: بِئْسَ الْقَرينُ الغَضَبُ: يُبدِى الْمَعائِبَ وَ يُدْنِى الشَّرَّ وَ يُباعِدُ الْخَيْرَ ؛

خشم، بدترين همراه است: عيب ها را آشكار، بدى ها را نزديك و خوبى ها را دورمى كند. حديث

30 امام على عليه السلام: لِيَجْتَمِعَ فِى قَلبِكَ الأفتِقارُ اِلَى النّاسِ وَ الاِستِغناءُ عَنْهُمْ فَيَكُونَ اِفتِقارُكَاِلَيْهِمْ فِى لِيْنِ كِلامِكَ وَ حُسْنِ بِشْرِكَ وَ يَكُونَ اِسْتِغْناءُكَ عَنْهُمْ فى نَزاهَةِ عِرْضِكَ وَبَقاءِ عِزِّكَ؛

بايد نياز به مردم و بى نيازى از آنان، در دلت گردآيند، تا نيازت به آنان، سبب نرمىدر گفتار و خوش رويى ات شود و بى نيازى ات، سبب آبرودارى و عزّتت باشد. حديث

صفحه 85 از 2490
| 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 |