حديث و آيات: درباره محبّت به فرزندان

الإمام الصادق عليه السلام : قالَ والِدي عليه السلام : وَاللّه ِ إنِّي لاَُصانِعُ بَعضَ وُلدِي واُجلِسُهُ عَلى فَخِذِي واُكثِرُ لَهُ المَحَبَّةَ ، واُكثِرُ لَهُ الشُّكرَ، وإنَّ الحَقَّ لِغَيرِهِ مِن وُلدِي ، ولكِن مُحافَظَةً عَلَيهِ مِنهُ ومِن غَيرِهِ ؛ لِئَلاّ يَصنَعوا بِهِ ما فَعَلَ بِيوسُفَ حديث إخوَتُهُ، وما أنزَلَ اللّه ُ سورَةَ يوسُفَ إلاّ أمثالاً لِكَيلا يَحسُدَ بَعضُنا بَعضا كَما حَسَدَ بيوسُفَ حديث إخوَتُهُ وبَغَوا عَلَيهِ. حديث
امام صادق عليه السلام : پدرم عليه السلامفرمود : «به خدا سوگند ، من نسبت به يكى از فرزندانم تظاهر مى كنم و او را بر زانويم مى نشانم و بسيار به او محبّت مى كنم و بسيار از او تشكّر مى كنم . هر چند حق با فرزند ديگر من است ؛ ليكن به خاطر حفاظت كردن وى از او و ديگران ، چنين مى كنم تاكارى را كه برادران يوسف با او كردند ، اينان با وى نكنند . خداوند ، سوره يوسف را فرو نفرستاده است ، مگر نمونه اى براى آن كه برخى از ما نسبت به برخى ديگر ، حسادت نورزد ، همان گونه كه برادران يوسف بر او حسادت ورزيدند و ستم نمودند» .