HadithLib.Com

حديث و آيات

امام على عليه السلام: نَحْنُ وَ اللّه ِ عَنى بِذِى الْقُربى وَ هُمُ الَّذينَ قَرَنَهُمُ اللّه ُ بِنَفْسِهِ وَ نَبِيِّهِ صلي الله عليه و آله، فَقالَ: «فَاِنَّ لِلّه خُمُسَهُ وَ لِلرَّسولِ وَ لِذِى القُربى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكينَ وَ ابْنِ السَّبيل». مِنّا خاصّةً وَ لَمْ يَجْعَلْ لَنا فى سَهْمِ الصَّدَقَةِ نَصيبا، اَكْرَمَ اللّه ُ نَبيَّهُ وَ اَكْرَمَنا اَنْ يُطْعِمَنا اَوْ ساخَ اَيْدِى النّاسِ؛ حديث

به خدا سوگند كه ماييم مقصود از «ذى القربى» و آنها كسانى هستند كه خداوند، نام آنها را در كنار نام خود و پيامبرش قرار داده و فرموده است: «همانا، خمس آن [مالِ غنيمت]، براى خدا و براى پيامبر و براى ذى القربى و يتيمان و مسكينان و در راه ماندگان است». اين مخصوص ماست و خداوند براى ما از صدقه نصيبى قرار نداده است؛ چرا كه او پيامبرش و ما را برتر از اين قرار داده كه آلودگى هاى در دست مردمان را روزى مان كند.