احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

امام صادق عليه السلام : هول و هراسى كه نمى دانى چه وقت تو را فرا مى گيرد، چرا پيش از آنكه ناگهان به سراغت آيد، برايش آماده نمى شوى؟!

امام صادق عليه السلام ـ به مردى كه آرزوى مرگ مى كرد ـ فرمود : آرزوى زندگى كن، تا اينكه [خداى را ]اطاعت كنى و معصيتش نكنى؛ زيرا كه اگر زنده باشى و اطاعت كنى، برايت بهتر از اين است كه بميرى و نه طاعت كنى و نه معصيت.

امام صادق عليه السلام : هركه دوست دارد خداوند عزّ و جلّ سكرات مرگ را بر او سبك گرداند، بايد به خويشانش رسيدگى و به پدر و مادرش نيكى كند. اگر چنين كند، خداوند عزّ و جلّ سختى هاى مرگ را بر او آسان گرداند و در زندگيش هرگز به نادارى نيفتد.

امام صادق عليه السلام : مردى نزد ابوذر آمد و گفت : اى ابوذر! از چه روست كه ما مرگ را ناخوش مى داريم؟ پاسخ داد : چون شما دنيا را آباد كرده ايد و آخرت را ويران و از اين رو، خوش نداريد كه از آبادى به ويرانه منتقل شويد.

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «فلولا اذا بلغت الحلقوم··· ان كنتم صادقين» ـ فرمود : زمانى كه جان به گلوگاه رسد و جايگاهش در بهشت به او نشان داده شود، بگويد : مرا به دنيا باز گردانيد تا آنچه را مى بينم به خانواده ام خبر دهم. امّا به او گفته مى شود : اين امكان ندارد.

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه آيا مؤمن از جان كندن خود ناراحت مى شود؟ ـ فرمود : نه، به خدا، زمانى كه ملك الموت براى ستاندن جانش مى آيد، او بى تابى مى كند. امّا ملك الموت به او مى گويد : اى دوست خدا! بى تابى مكن؛ زيرا سوگند به آنكه محمّد صلى الله عليه و آله را برانگيخت، من از پدر مهربانى كه به بالينت بيايد، با تو خوش رفتارتر و مهربانترم. چشمت را باز كن و بنگر. رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين و امامان از نسل آنها، عليهم السلام ، در برابرش نمايان مى شوند و به او گفته مى شود : اين رسول خدا و··· رفيقان و همرهان تو هستند··· در اين هنگام، چيزى براى او خوشتر از اين نيست كه جانش ستانده شود و به منادى بپيوندد.

امام صادق عليه السلام : هيچ مؤمنى نيست كه مرگش در رسد، مگر اينكه محمّد و على عليهما السلام را ببيند بدان گونه كه شادمان شود و هيچ مشركى نميرد، مگر اينكه آن دو بزرگوار را بدان گونه كه ناراحت شود مشاهده كند.

امام صادق عليه السلام : هيچ كس نيست كه دوستدار ما و دشمن دشمنان ما باشد و بميرد، مگر اينكه [در هنگام مرگش ]رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان و حسن و حسين ـ صلوات اللّه عليهم ـ حاضر شوند و اگر دوستدار ما نباشد، آنان را به گونه اى كه ناراحت شود، مشاهده كند. دليل بر اين مطلب، فرموده امير مؤمنان عليه السلام به حارث همدانى است كه :
اى حارث همدانى! هر كس بميرد مرا
رو در رو مى بيند، مؤمن باشد يا منافق.

امام صادق عليه السلام : نخستين تحفه اى كه به مؤمن داده مى شود، آمرزش تشييع كنندگان جنازه اوست.

امام صادق عليه السلام : شايسته است كه صاحبان عزا برادران دينى ميّت را از مرگ او با خبر سازند، تا در تشييع جنازه حاضر شوند و بر او نماز خوانند و بدين ترتيب، هم براى آنان اجرى حاصل شود و هم براى ميّت استغفار به عمل آيد.