مُداراةُ النّاسِ نِصفُ الإيمانِ والرِّفقُ بِهِم نِصفُ العَيشِ؛

سازگارى با مردم ؛ نيمى از ايمان و نرم رفتارى با آنان ، نيمى از زندگانى است.