حديث و آيات: 304 ـ اعتراف حقيقى به گناه

قرآن:
(وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صَالِحا وَآخَرَ سَيِّئا عَسَى اللّه ُ أنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ) .

«و گروهى ديگر به گناه خود اعتراف كردند[و] اعمال نيكو را با كارهاى زشت آميخته اند. اميد است خدا توبه شان را بپذيرد».

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : عاصٍ يُقِرُّ بذَنبِهِ خَيرٌ مِن مُطيعٍ يَفتَخِرُ بعَملِهِ .

امام على عليه السلام : گنهكارى كه به گناه خويش اعتراف كند بهتر از فرمانبردارى است كه به كار خويش ببالد.

نمایش منبع

امام كاظم عليه ‏السلام:

ـ عِندَ ما شَكى لَهُ بَعضُهُم إبنَالَهُ ـ : لا تَضرِبْهُ ، واهْجُرْهُ ولا تُطِلْ؛

امام کاظم علیه السلام ـ به شخصى كه از فرزندش شكايت داشت ـ فرمود: او را نزن، بلكه براى مدتى كوتاه با او قهر كن.

بحار الأنوار: ج104 ، ص99 ، ح74

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685