حديث و آيات: 1753 ـ ويژگى منافق

قرآن:
(إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللّه َ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُواإِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاؤُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللّه َ إِلَا قَلِيلاً * مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ لَا إِلَى هؤُلاءِ وَلَا إِلَى هؤُلَاءِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللّه ُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلاً) .

«منافقان با خدا نيرنگ مى كنند و حال آنكه او با آنان نيرنگ مى كند. و چون به نماز ايستند با كسالت و تنبلى برخيزند. با مردم ريا مى كنند و خدا را جز اندكى ياد نمى كنند. ميانِ آن [دو گروه] دو دلند، نه با اينانند و نه با آنان. و هر كه را خدا گمراه كند، هرگز راهى براى [نجات ] او نخواهى يافت».

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : المُنافِقُ مَن إذا وَعَدَ أخلَفَ ،وإذا فَعَلَ أفشى ، وإذا قالَ كَذَبَ ، وإذا ائتُمِنَ خانَ ، وإذا رُزِقَ طاشَ ، وإذا مُنِعَ عاشَ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : منافق كسى است كه هرگاه وعده دهد خلف وعده كند، هرگاه كارى كند آن را در بوق و كرنا كند، و هرگاه سخن بگويد دروغ گويد، هرگاه امانتى به او سپارند خيانت ورزد، هرگاه روزى داده شود سبكسرى كند و هرگاه روزى داده نشود (و تنگدست گردد) به زندگى روى آورد.

نمایش منبع

بازگشت به : 1753 ـ ويژگى منافق