حديث و آيات: تشويق به دوستى فرزندان و دلسوزى به آنان

الطبقات الكبرى عن معاوية بن قرّة عن عمّه : أنَّهُ كانَ يَأتي النَّبِيَّ صلي الله عليه و آلهبِابنِهِ فَيُجلِسُهُ بَينَ يَدَيهِ . فَقالَ لَهُ النَّبِيُ صلي الله عليه و آله تُحِبُّهُ؟ قالَ : نَعَم، حُبّا شَديدا. ثُمَّ إنَّ الغُلامَ ماتَ، فَقالَ لَهُ النَّبِيُ صلي الله عليه و آله : كَأَنَّكَ حَزِنتَ عَلَيهِ! قالَ : أجَل يا رسول اللّه .
قالَ : أفَما يَسُرُّكَ إذا أدخَلَكَ اللّه ُ الجَنَّةَ أن تَجِدَهُ عَلى بابٍ مِن أبوابِها فَيَفتَحُهُ لَكَ؟ قالَ : بَلى .
قالَ : فَإِنَّهُ كَذلِكَ إن شاءَ اللّه ُ .

الطبقات الكبرى ـ به نقل از معاوية بن قرّه ، از عمويش ـ : او هماره با فرزند خردسالش نزد پيامبر خدا مى آمد و او را مقابل ايشان مى نشانْد . پيامبر صلي الله عليه و آله به وى فرمود : «آيا او را دوست دارى؟» . گفت : بله ، بسيار زياد .
سپس آن پسر درگذشت پيامبر صلي الله عليه و آله به او فرمود : «گويى بر [مرگ ]او اندوهگين شده اى ؟» .
گفت : آرى .
فرمود : «آيا خرسند نمى شوى كه وقتى خداوند ، تو را وارد بهشت مى سازد ، او را بر درِ يكى از درهاى بهشت بيابى كه آن را برايت مى گشايد ؟» . گفت : آرى .
فرمود : «همانا به خواست خدا ، تو اين گونه خواهى بود» .

نمایش منبع

بازگشت به : تشويق به دوستى فرزندان و دلسوزى به آنان