حديث و آيات: 278. خوبى ها، از خدا و بدى ها، از ماست

جبرئيل عليه السلام: ـ لَمّا سَأَلَهُ النَّبىُّ صلي الله عليه و آله عَنِ التَّوكُّلِ عَلَى اللّه ِ ـ : اَ لْعِلْمُ بِاَنَّ الْمَخْلوقَ لا يَضُرُّ وَ لا يَنْفَعُ وَ لا يُعطى وَ لا يَمْنَعُ، وَ اسْتِعْمالُ الْيَاْسِ مِنَ الْخَلْقِ فَاِذا كانَ الْعَبدُ كَذالِكَ لَم يَعْمَلْ لاَِحَدٍ سِوَى اللّه ِ، وَ لَمْ يَرْجُ وَ لَمْ يَخَفْ سِوَى اللّه ِ، وَ لَمْ يَطْمَعْ فى اَحَدٍ سِوَى اللّه ِ، فَهذَا هُوَ التَّوَكُّلُ؛

جبرئيل عليه السلام در پاسخِ پرسش پيامبر صلي الله عليه و آله درباره معناى «توكّل بر خدا» گفت: توكّل، دانستن اين است كه مخلوق، نه زيانى مى رساند و نه سودى مى بخشد، نه مى دهد و نه مى گيرد. توكّل، چشم اميد نداشتن به خلق است. هر بنده اى كه چنين شود، ديگر براى غير خداوند، كار نمى كند و اميد و بيمش، از كسى جز خداوند، نخواهد بود و چشم اميدى به هيچ كس جز خداوند، نخواهد داشت. توكّل، اين است!

نمایش منبع

بازگشت به : 278. خوبى ها، از خدا و بدى ها، از ماست