حديث و آيات: حقوق حيوانات

بحار الأنوار : عن اُمِّ كُلثوم ـ في حديثِ وَفاةِ أبيها أميرِ المؤمنينَ عليه السلام ـ : ··· ثُمّ نَزلَ إلى الدّارِ ، و كانَ في الدّارِ إوَزٌّ قد اُهدِيَ إلى أخي الحسينِ عليه السلام ، فلَمّا نَزَلَ خَرَجْنَ وَراءَهُ و رَفْرَفْنَ وَصِحْنَ في وَجْهِهِ ، و كانَ قَبلَ تلكَ اللّيلَةِ لَم يَصِحْنَ ··· ثُمّ قالَ : يا بُنَيّةُ ، بحَقّي علَيكِ إلاّ ما أطْلَقْتِيهِ ؛ فقد حَبسْتِ ما لَيس لَهُ لسانٌ و لا يَقْدِرُ على الكلامِ إذا جاعَ أو عَطِشَ ، فأطْعِميهِ و اسْقِيهِ و إلاّ خَلِّي سبيلَهُ يأكُل مِن حَشائشِ الأرضِ .

بحار الأنوار : ـ در حديث رحلت امير المؤمنين عليه السلام آمده است ـ : ام كلثوم گفت: ··· آن گاه امام عليه السلام به حياط خانه رفت . در [حياط ]خانه چند غاز بود كه به برادرم حسين عليه السلام هديه شده بود ، غازها دنبال امام عليه السلام به راه افتادند و پَر و بال مى زدند و رو به روى ايشان فرياد مى كردند. تا آن شب چنين سر و صدايى راه نينداخته بودند ··· سپس امام فرمود : دخترم ! به حقّى كه مرا بر توست سوگند، اين حيوانات را آزاد كن . تو چيزى را نگه داشته اى كه زبان ندارد و نمى تواند بگويد گرسنه است يا تشنه . يا آنها را آب و غذا بده، يا آزادشان كن كه از علفهاى زمين بچرند .

نمایش منبع

بازگشت به : حقوق حيوانات