حديث و آيات: مقدمه

عَن عَلِىِّ بنِ الحُسَينِ عليه السلام قـالَ: اِنَّ الْحَسَنَ عليه السلام كانَ اِذا ذَكَـرَ الْمَـوْتَ بَكى وَ اِذا ذَكَرَ الْقَـبْرَ بَـكى.

امام سجاد عليه السلام فرمود: امام حسن عليه السلام وقتى مرگ را به ياد مى آورد، مى گريست، و هرگاه به ياد قبر مى افتاد ، مى گريست . عارفان صاحبدل، دنيا را پل عبور به سراى جاودانه آخرت مى دانند و آخرت را نتيجه اعمال خوب و بد بندگان مى شمارند. از اين رو، قبر كه خانه وحشت و تنهايى انسان است و همدمى جز اعمالش ندارد و مرگ كه دالان ورود به آن «وحشت آباد» است، براى بيدار دلان هم مايه پند و عبرت است، هم سبب گريستن. در روايت نبوى هم آمده است كه «مرگ» را كه بر هم زننده همه لذّت هاست، زياد ياد كنيد.

نمایش منبع

بازگشت به : مقدمه

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله:

مَن عَرَفَ اللّه‏َ وعَظَّمَهُ مَنَعَ فاهُ ‏مِنَ الكَلامِ وبَطنَهُ مِنَ الطَّعامِ، وعَنّى نَفسَهُ بِالصِّيامِ والقِيامِ؛

هر كه خدا را شناخت و به عظمتش پى ‏برد، دهان خويش را از گفتار [بيهوده] و معده‏‌اش را از خوراک [زيادى و حرام ] نگه داشت و با روزه و شب‌زنده‌دارى جان خود را پاک كرد.

امالی شیخ صدوق: ج1، ص552

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685