حديث و آيات: ريا و شرك

عنه عليه السلام ـ لمّا سَـألَهُ العلاءُ بنُ فضيلٍ عن تفسيرِ هذِهِ الآيةِ «فَمَن كان يَرجـو لِقاءَ رَبِّهِ» ـ : مَن صَلّى أو صامَ أو أعتَقَ أو حَجَّ يُرِيدُ مَحْمَدَةَ الناسِ فقد أشرَكَ في عَمَلِهِ و هو شِركٌ مَغفورٌ .

امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال علاء بن فضيل از تفسير اين آيه «پس هر كه اميد ديدار پروردگارش را دارد » ـ فرمود : هر كه به خاطر تعريف مردم نماز بخواند يا روزه گيرد يا بنده آزاد كند يا حج رود ، در كار خود شرك آورده است، گر چه شركى است كه آمرزيده مى شود .

نمایش منبع

بازگشت به : ريا و شرك

امام على عليه ‏السلام:

مَنْ أيْقَنَ أنّهُ يُفارِقُ الأحبابَ، ويَسكُنُ التُّرابَ، ويُواجِهُ الحِسابَ، ويَسْتَغْنِي عَمّا خَلَّفَ، ويَفْتَقِرُ إلى ما قَدَّمَ، كانَ حَرِيّا بِقِصَرِ الأملِ وطُولِ العَملِ؛

هر كه يقين كند كه از دوستان جدا خواهد شد و در دل خاک خواهد خفت و حساب و كتابى در پيش رو دارد و آنچه بر جاى مى‏‌نهد به كارش نخواهد آمد و به آنچه پيش فرستاده نيازمند است، سزاوار است كه رشته آرزو را كوتاه و دامنه عمل را دراز گرداند.

بحار الأنوار: ج 73 ص 167 ح 31

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685