حديث و آيات: مقدمه

عَن بَعضِ أَصحابِهِ قالَ: نَزَلَ أبُو جَعْفَرٍ عليه السلام فَوْقَ الْمَسْجِدِ بِمِنى قَليلاً عَنْ دابَّتِهِ حَتّى تَوَجَّهَ لِيَرْمِىَ الْجَمْرَةَ عِنْدَ مَضْرَبِ عَلىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عليهماالسلام فَقُلْتُ لَهُ: جُعِلْتُ فِداكَ لِمَ ههُنا فَقَالَ: إنَّ هـهُنا مَضـْرَبُ عَلىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عليهماالسلام وَ مَضْرَبُ بَنىهاشِمٍ وَ أَنَا اُحِبُّ أنْ أمْشِىَ فى مَنازِلِ بَنىهاشِمٍ.

از بعضى از اصحاب امام چنين آمده است: امام جواد عليه السلام اندكى بالاتر از مسجدى كه در منى هست از مركب خويش پياده مى شد و به طرف جمره جايى كه امام زين العابدين عليه السلام سنگ مى زد متوجه مى شد تا سنگ به جمرات بزند، من به حضرت گفتم: فدايت كردم چرا اينجا پياده شديد؟ امام عليه السلامفرمود: اينجا محل سنگ زدن امام چهارم على بن الحسين(ع) و بنى هاشم است و من دوست دارم قدم جاى پاى آنان بگذارم.

نمایش منبع

بازگشت به : مقدمه