حديث و آيات: كسى كه مال خود را در ترازوى ديگرى مى بين...

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولهِ تعالى : «كذلكَ يُريهِمُ اللّه ُ أعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيهِم» . ـ : هُو الرّجُلُ يَدَعُ المالَ لا يُنفِقُهُ في طاعَةِ اللّه ِ بُخلاً ، ثُمّ يَموتُ فيَدَعُهُ لمَن يَعمَلُ بهِ في طاعَةِ اللّه ِ أو في مَعصيَتِهِ ، فإن عَمِلَ بهِ في طاعَةِ اللّه ِ رآهُ في ميزانِ غيرِهِ فزادَهُ حَسرَةً و قد كانَ المالُ لَهُ ، أو عَمِلَ بهِ في مَعصيَةِ اللّه ِ (فهو) قَوّاهُ بذلكَ المالِ حتّى عُمِلَ بهِ في مَعاصي اللّه ِ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «اين چنين خدا كارهايشان را كه براى آنان مايه حسرت هاست ، به ايشان مى نماياند» ـ فرمود : او مردى است كه مال خود را از روى بخل در راه طاعت خدا خرج نمى كند و مى ميرد و آن را براى كسى باقى مى گذارد كه يا آن را در راه طاعت خدا به كار مى برد يا در راه معصيت او. اگر در راه طاعت او به كار برد [صاحب اصلى مال ]مالى را كه از آن او بوده است، در ترازوى ديگرى مى بيند و بر حسرتش افزوده مى شود و اگر در راه معصيت خدا به كار بَرَد، او بوده كه با [به ارث گذاشتن ]آن مال وى را تقويت كرده است تا آن را در راه نافرمانى خدا به كار برد [و اين هم بر حسرت او مى افزايد].

نمایش منبع

بازگشت به : كسى كه مال خود را در ترازوى ديگرى مى بين...