حديث و آيات: هجرت به مدينه

كنز العمّال عن إياسِ بنِ مالِكِ بنِ الأوسِ عن أبيهِ : لَمّا هاجَرَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله و أبو بكرٍ مَرُّوا بإبِلٍ لَنا في الجُحفَةِ ، فقالَ النَّبيُّ : لمَن هذهِ الإبِلُ ؟ قالَ : لِرجُلٍ مِن أسلَمَ ، فالتَفَتَ إلى أبي بكرٍ فقالَ : سَلِمتُ إن شاءَ اللّه ُ تعالى ! فقالَ : ما اسمُكَ ؟ فقالَ : مَسعودٌ ، فالتَفَتَ إلى أبي بَكرٍ ، فقالَ : سَعَدتُ إن شاءَ اللّه ُ تعالى ، فأتاهُ أبي فحَمَلَهُ على جَمَلٍ .

كنز العمّال : اياس بن مالك بن اوس از پدرش نقل مى كند: زمانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و ابو بكر هجرت كردند در جحفه به رمه شترى از ما برخوردند، پيامبر فرمود: اين شترها از كيست؟ پدرم گفت: از مردى اسلمى. پيامبر رو به ابو بكر كرد و فرمود: به خواست خداى بزرگ، به سلامت رَستم! پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد: نامت چيست؟ عرض كرد: مسعود. باز پيامبر رو به ابو بكر كرد و فرمود: به خواست خداى بزرگ سعادتمند شدم . پس، پدرم نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله رفت و ايشان را بر يك شتر نر سوار كرد.

نمایش منبع

بازگشت به : هجرت به مدينه