حديث و آيات: تفسير پارسايى

عنه صلى الله عليه و آله : تُفتيكَ نَفسُكَ ، ضَعْ يَدَكَ على صَدرِكَ، فإنّهُ يَسكُنُ لِلحَلالِ، و يَضطَرِبُ مِن الحَرامِ ، دَعْ ما يُريبُكَ إلى ما لا يُريبُكَ ، و إن أفتاكَ المُفتُونَ ، إنَ المؤمنَ يَذَرُ الصَّغيرَ مَخافَةَ أن يَقعَ في الكَبيرِ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نفْس (وجدان) تو خود به تو فتوا مى دهد، دستت را روى سينه ات بگذار، در برابر حلال آرام مى گيرد و از حرام مضطرب و بى قرار مى شود. آنچه تو را به شك (اضطراب) مى اندازد، رها كن و به آنچه تو را به شك (اضطراب) نمى اندازد چنگ زن،هر چند فتوا دهندگان [خلاف آن را] به تو فتوا دهند. مؤمن از ترس آنكه به مشكل بزرگترى نيفتد [مشكل ]كوچك را رها مى كند.

نمایش منبع

بازگشت به : تفسير پارسايى

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله:

مَن عَرَفَ اللّه‏َ وعَظَّمَهُ مَنَعَ فاهُ ‏مِنَ الكَلامِ وبَطنَهُ مِنَ الطَّعامِ، وعَنّى نَفسَهُ بِالصِّيامِ والقِيامِ؛

هر كه خدا را شناخت و به عظمتش پى ‏برد، دهان خويش را از گفتار [بيهوده] و معده‏‌اش را از خوراک [زيادى و حرام ] نگه داشت و با روزه و شب‌زنده‌دارى جان خود را پاک كرد.

امالی شیخ صدوق: ج1، ص552

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685