1900 ـ آنچه بايد حكمران در استخدام كارگزاران رعايت كند

رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَنِ استَعمَلَ رجُلاً مِن عِصابَةٍ ، وفِيهِم مَن هُو أرضى للّه ِ مِنهُ ، فَقَد خانَ اللّه َ ورَسولَهُ والمُؤمنينَ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مردى را از ميان گروهى به كار گمارد و بين آنها خداپسندتر از او باشد، به خدا و رسول او و مؤمنان خيانت كرده است.

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله : إنّا واللّه ِ لانُوَلِّي على هذا العَمَلِ أحَدا سَألَهُ ، ولا أحَدا حَرَصَ علَيهِ .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به خدا سوگند ما كسى را كه متقاضى اين مقام يا بر آن حريص باشد، به اين كار نمى گماريم.

نمایش منبع

عنه صلى الله عليه و آله ـ لِعَبدِ الرَّحمنِ بنِ سَمُرَةَ ـ : يا عبدَالرَّحمنِ بنَ سَمُرَةَ ، لاتَسألِ الإمارَةَ ؛ فإنَّكَ إذا اُعطِيتَها عَن مَسألَةٍ وُكِلتَ فيها إلى نَفسِكَ ، وإنْ اُعطِيتَها عَن غَيرِ مَسألَةٍ اُعِنتَ علَيها .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به عبدالرحمان بن سمره ـ فرمود : اى عبدالرحمان بن سمره! متقاضى مقام مشو؛ زيرا اگر با تقاضاى تو اين منصب به تو سپرده شود در اداره آن تنها مى مانى و اگر بدون تقاضا به تو واگذار شود، در اداره آن يارى مى شوى.

نمایش منبع

الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ فيما كَتبَ للأشتَرِ لمَّا وَلّاهُ مِصرَ ـ : ثُمّ انظُرْ في اُمورِ عُمّالِكَ ، فاستَعمِلْهُمُ اختِبارا ، ولا تُوَلِّهِم مُحاباةً وأثَرَةً ؛ فإنَّهُما جِماعٌ مِن شُعَبِ الجَورِ والخِيانَةِ . وتَوَخَّ مِنهُم أهلَ التَّجرِبَةِ والحَياءِ مِن أهلِ البُيوتاتِ الصّالِحَةِ ، والقَدَمِ في الإسلامِ المُتَقَدِّمَةِ .

امام على عليه السلام ـ در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر ـ نوشت : ديگر آنكه در كارهاى كارگزارانت انديشه و تأمل كن و پس از آزمودنِ آنها، ايشان را به كار گمار و به صرف جانبدارى يا علاقه به كسى او را عهده دار كارى مكن؛ زيرا اين دو، كانون انواع ستم وخيانت است. كارگزاران خود را از ميان افراد با تجربه و آبرومند از خاندان هاى نيك و خوشنام و پيشگام در اسلام انتخاب كن.

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ مِن كِتابِهِ للأشتَرِ لَمّا وَلّاهُ مِصرَ ـ : ثُمّتَفَقَّدْ أعمالَهُم ، وابعَثِ العُيونَ مِن أهلِ الصِّدقِ والوَفاءِ علَيهِم ، فإنَّ تَعاهُدَكَ في السِّرِّ لاُمورِهِم حَدوَةٌ لَهُم على استِعمالِ الأمانَةِ ، والرِّفقِ بِالرَّعِيَّةِ .
وتَحَفَّظْ مِن الأعوانِ ، فإن أحَدٌ مِنهُم بَسَطَ يَدَهُ إلى خِيانَةٍ اجتَمَعَت بِها علَيهِ عِندَكَ أخبارُ عُيونِكَ ، اكتَفَيتَ بذلكَ شاهِدا ، فبَسَطتَ علَيهِ العُقوبَةَ في بَدَنِهِ ، وأخَذتَهُ بما أصابَ مِن عَمَلِهِ ، ثُمّ نَصَبتَهُ بمَقامِ المَذَلَّةِ ، ووَسَمتَهُ بِالخِيانَةِ ، وقَلَّدتَهُ عارَ التُّهَمَةِ .

امام على عليه السلام ـ در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر ـ نوشت : آنگاه به كارهاى آنان (كارگزاران) رسيدگى كن و از ميان افراد با صداقت و وفادار مراقبانى بر آنها بگمار؛ زيرا مراقبتِ نهانى تو در كارهاى ايشان، آنان را به رعايت امانت و خوشرفتارى با مردم وا مى دارد و با دقّت مراقب دستياران خويش باش و اگر يكى از آنان دست به خيانت گشود و گزارش هاى همه مراقبانت آن را تأييد كرد، همان گزارش ها را شاهد بگير و بى درنگ او را كيفر جسمانى ده و از ثروتى كه از طريق مقامش به دست آورده بازخواست كن و او را به خوارى بكشان و داغِ خيانت بر پيشانيش بنشان و حلقه ننگ تهمت به گردنش بياويز.

نمایش منبع