232. هر چه كنى، به خود كنى

قرآن كريم:

مَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَ مَنْ عَمِلَ صالِحا فَلأَِنفُسِهِمْ يَمْهَدونَ؛

هر كس كافر شود، كفرش به زيان خود اوست و آنان كه كار شايسته انجام مى دهند، براى خودشان زمينه مى سازند (و ذخيره مى نمايند).

نمایش منبع

امام على عليه السلام: لَيْسَ الْخَيْرُ اَنْ يَـكْثُرَ مالُـكَ وَ وُلْدُكَ، وَ لكِنَّ الخَيْرَ اَنْ يَـكْثُرَ عَمَلُكَ وَ يَعْظُمَ حِلْمُـكَ، وَ اَنْ لا تُباهِى النّاسَ بِعِبادَةِ رَبِّـكَ فَاِذا اَحْسَنْتَ حَمِدْتَ اللّه َ، وَ اِذا اَسَأْتَ اسْتَغْفَرْتَ اللّه َ؛

خير [و خوبى]، آن نيست كه ثروت و فرزندانت زياد باشد؛ بلكه خير [و خوبى]، آن است كه عمل صالحت بسيار و بردبارى ات فراوان باشد و با عبادت پروردگارت به مردم، فخر نفروشى و وقتى كار نيكى انجام دادى، خدا را شكر كنى و چون بَدى اى از تو سر زد، از خداوند، آمرزش بخواهى.

نمایش منبع

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَلْمُؤْمِنُ هَيِّنٌ سَمْحٌ لَهُ خُلُقٌ حَسَنٌ، وَ الْكافِرِ فَظٌّ غَليظٌ لَهُ خُلُقٌ شَيِّى ءٌ وَ فيهِ جَبْريَّةٌ؛

مؤمن، آسان گير و بلند نظر است و اخلاقى خوش دارد. و كافر، بد خُلق و سختگير است.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اَ لْعَمَلَ اَ لْعَمَلَ، ثُمَّ النِّهايَةَ النِّهايَةَ، وَ الاِْسْتِقامَةَ الاِسْتِقامَةَ، ثُمَّ الصَّبْرَ الصَّبْرَ، وَ الْوَرَعَ الْوَرَعَ اِنَّ لَـكُمْ نِهايَةً فَانْتَهُوا اِلى نِهايَتِكُمْ؛

در پى عمل باشيد و در پى عمل باشيد! و به عاقبت بينديشيد و به عاقبت بينديشيد! و استوار باشيد و استوار باشيد! و صبر پيشه كنيد و صبر پيشه كنيد! و پارسايى پيشه كنيد و پارسايى پيشه كنيد! بدانيد كه شما را پايانى است پس به سوى آن، رو بياوريد.

نمایش منبع

امام على عليه السلام: اَ لْكُفْرُ عَلى اَرْبَعِ دَعائِمَ: عَلَى التَّعَمُّقِ وَ التَّنازُعِ وَ الزَّيْغِ وَ الشِّقاقِ فَمَنْ تَعَمَّقَ لَمْ يُنِبْ اِلَى الْحَقِّ، وَ مَنْ كَثُرَ نِزاعُهُ بِالْجَهْلِ دامَ عَماهُ عَنِ الْحَقِّ، وَ مَنْ زاغَ ساءَتْ عِنْدَهُ الْحَسَنَةُ وَ حَسُنَتْ عِنْدَهُ السَّيِّئَةُ وَ سَـكِرَ سُـكْرَ الضَّلالَةِ، وَ مَنْ شاقَّ وَ عُرَتْ عَلَيْهِ طُرُقُهُ وَ اَعْضَلَ عَلَيْهِ اَمْرُهُ وَ ضَاقَ عَلَيْهِ مَخْرَجُهُ؛

كفر، بر چهار پايه استوار است: تُندرَوى، بگومگو، انحراف از حق و دشمنى ورزيدن. كسى كه تُندروى كند، به حق نمى رسد و كسى كه ناآگاهانه بگومگو كند، همواره از ديدن حقيقت، محروم است و هر كس از حقْ منحرف گردد، خوبى را بدى و بدى را خوبى مى پندارد و از باده گمراهى مست مى شود و كسى كه دشمنى بِوَرزد، راه ها برايش ناهموار و كارش سخت مى شود و راه نجات، بر او بسته مى مانَد.

نمایش منبع