پيمان شكنى و زيركى

امام على عليه السلام ـ در خطبه اى كه طى آن از پيمان شكنى نهى مى كند ـ فرمود : اى مردم! وفادارى، همزاد راستى و صداقت است و من سپرى محافظتر از آن نمى شناسم. كسى كه بداند در آخرت چه سرنوشتى در انتظار پيمان شكنان است پيمان شكنى نمى كند. اكنون ما در زمانه اى به سر مى بريم كه بيشتر مردم آن پيمان شكنى را زيركى مى دانند و مردمان بى خبر و نادان هم اين پيمان شكنان را به خوش فكرى و زرنگى نسبت مى دهند. آنان را چه مى شود؟ خدايشان بكشد! شخص با بصيرت و آشنا به زير و بم كارها، براى هر كار حيله و راه چاره اى مى داند امّا اوامر و نواهى خدا مانع از به كارگيرى آن حيله و راه چاره مى شود. او با آن كه اين حيله ها و نيرنگها را مى داند و توانايى به كار بستن آنها را نيز دارد، به كارشان نمى بندد، ولى كسى كه در دين از هيچ گناهى پروا ندارد، در هر فرصتى كه پيدا كند دست به حيله مى زند.

امام على عليه السلام : به خدا سوگند كه معاويه از من زيركتر نيست، اما او دست به پيمان شكنى و معصيت مى آلايد. و اگر نبود كه خيانت و عهد شكنى زشت و نارواست، بي گمان من زيركترين مردمان بودم. اما هر خيانتى گناه است و هر گناهى نوعى كفر، و در روز رستاخيز هر پيمان شكنى را پرچمى است كه با آن شناخته مى شود. به خدا سوگند من غافلگير نيرنگ [معاويه و امثال او ]نمى شوم و در برابر سختى ها ناتوان نمى گردم.