يتيم

الإمامُ الباقرُ أو الإمامُ الصّادقُ عليهما السلام ـ في قَولهِ تعالى : «أ لَمْ يَجِدْكَ يَتيما فآوَى» ـ : اليَتيمُ الّذي لا مِثلَ لَهُ ؛ و لذلكَ سُمِّيَتِ الدُّرَّةُ : اليَتيمَةَ ؛ لأنّهُ لا مِثلَ لَها .

امام باقر يا امام صادق عليهما السلام ـ درباره آيه «آيا تو را يتيم نيافت و پناه داد» ـ فرمود : يتيم به معناى كسى است كه مانند ندارد. به همين دليل دُردانه را «يتيمه» مى گويند؛ چون نظير ندارد.

نمایش منبع

الإمامُ الباقرُ و الإمامُ الصّادقُ عليهما السلام ـ في قولِ اللّه ِ تعالى : «أ لَمْ يَجِدْكَ يَتيما فآوَى» ـ : أي فآوى إلَيكَ النّاسَ .

امام باقر و امام صادق عليهما السلام ـ درباره آيه «آيا تو را يتيم نيافت و پناه داد» ـ فرمودند : يعنى مردم را به سوى تو كشاند (آنان را متوجه ارزش تو كرد).

نمایش منبع

الإمامُ الرِّضا عليه السلام : قالَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ لنَبيِّهِ محمّدٍ صلى الله عليه و آله : «أ لَمْ يَجِدْكَ يَتيما فآوَى» يقولُ : أ لَم يَجِدكَ وَحيدا فآوى إلَيكَ النّاسَ ؟! .

امام رضا عليه السلام : خداوند عزّ و جلّ به پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله فرمود : «آيا تو را يتيم نيافت و پناه داد». مى فرمايد : مگر نه اينكه تو را يگانه (دُردانه) يافت و مردم را به سوى تو كشاند.

نمایش منبع

مجمعِ البيانِ : ماتَ أبوهُ [ صلى الله عليه و آله ] و هُو في بَطنِ اُمِّهِ ، و قيل : إنَّه ماتَ بَعدَ وِلادَتِهِ بمُدَّةٍ قَليلَةٍ . و ماتَت اُمُّهُ صلى الله عليه و آله و هُو ابنُ سَنتَينِ ، و ماتَ جَدُّهُ و هُو ابنُ ثَماني سِنينَ .

مجمع البيان : زمانى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در شكم مادرش بود و يا اندك زمانى پس از ولادت او، پدر بزرگوارش درگذشت و دو ساله بود كه مادرش از دنيا رفت و در هشت سالگى جدّ خود را از دست داد.

نمایش منبع

علل الشرائع عن ابنِ عبّاسٍ ـ لَمّا سُئلَ عن قَولِ اللّه ِ : «أ لَمْ يَجِدْكَ يَتيما فآوَى» ـ : إنّما سُمِّي يَتيما لأنّهُ لم يَكُن لَهُ نَظيرٌ على وَجهِ الأرضِ مِن الأوَّلِينَ و الآخِرينَ ، فقالَ عَزَّ و جلَّ مُمتَنّا علَيهِ نِعَمَهُ : «أ لَمْ يَجِدْكَ يَتيما» أي وَحيدا لا نَظيرَ لَكَ ، «فآوَى» إلَيكَ النّاسَ ، و عَرَّفَهُم فَضلَكَ حتّى عَرَفوكَ .

علل الشرائع ـ به نقل از ابن عبّاس در پاسخ به سؤال از آيه «آيا تو را يتيم نيافت و پناه داد» ـ : در حقيقت رسول خدا از آن رو يتيم ناميده شده كه در پهنه زمين هيچ كس، از اوّلين و آخرين، نظير او نبود. لذا خداوند عزّ و جلّ با بر شمردن نعمت هاى خود بر آن حضرت منّت نهاده مى فرمايد : «مگر نه اين كه تو را يتيم يافت» يعنى يگانه و بى مانند «پس، پناه داد» يعنى مردم را به سوى تو كشاند و فضيلت و ارزش تو را به ايشان شناساند و آنها تو را شناختند.

نمایش منبع