سخنان امام حسن عليه السلام

قيلَ : فَمَا الدَّنِيَّةُ؟ قالَ : النَّظَرُ فِي اليَسيرِ ومَنعُ الحَقيرِ؛

پرسيدند : فرومايگى چيست؟ فرمود : «خُرده بينى و دريغ كردن اندك».

نمایش منبع

قيلَ : فَمَا الشُّحُّ؟ قالَ : أن تَرى ما في يَدَيكَ شَرَفاً وما أنفَقتَهُ تَلَفاً؛

پرسيدند : بخل چيست؟ فرمود : «آنچه را در دست خود ببينى [و نگهدارى] ، مايه شرف پندارى و آنچه را انفاق كنى ، از دست رفته بدانى.

نمایش منبع

قيلَ فَمَا الفَقرُ؟ قالَ : شَرَهُ النَّفسِ إلى كُلِّ شَيءِ؛

پرسيدند : نيازمندى چيست؟ فرمود : «آزمندى نفس به هر چيز».

نمایش منبع

ما تَشَاوَرَ قَومٌ إلاّ هُدُوا إلى رُشدِهِم؛

هيچ مردمى با هم مشورت نمى كنند ، مگر آن كه به راه پيشرفتِ خويش رهنمون خواهند شد.

نمایش منبع

اَللَّومُ أن لاتَشكُرَ النِّعمَةَ؛

فرومايگى اين است كه سپاسِ نعمت نگزارى.

نمایش منبع

اَلقَريبُ مَن قَرَّبَتهُ ، المَوَدَّةُ وإن بَعُدَ نَسَبُهُ ، والبَعيدُ مَن باعَدَتهُ المَوَدَّةُ وإن قَرُبَ نَسَبُهُ؛

خويشاوند ، كسى است كه دوستى ، او را به آدمى نزديك ساخته ، گرچه نژاد (و تبار) او دور باشد ؛ و بيگانه كسى است كه از ديدگاه دوستى دور است ، هر چند تبار (و نژاد) او نزديك باشد.

نمایش منبع

مَنِ اتَّكَلَ عَلى حُسنِ الاِختِيارِ مِنَ اللّه ِ لَهُ لَم يَتَمَنَّ أنَّهُ في غَيرِ الحالِ الَّتِياختارَهَا اللّه ُ لَهُ؛

هر كه بر نيكْ گزينىِ خداوند پشتْ گرم باشد ، آرزو نمى كند در وضعى جز آن كه خدا برايش اختيار فرموده ، قرار گيرد.

نمایش منبع

اَلخَيرُ الَّذي لاشَرَّ فيهِ : اَلشُّكرُ مَعَ النِّعمَةِ وَالصَّبرُ عَلَى النّازِلَةِ؛

خيرى كه هرگز شرّى در آن نيست ، شكر بر نعمت و صبر بر ناگوارى هاست.

نمایش منبع

اَلعارُ أهوَنُ مِنَ النّارِ؛

ننگ ، آسان تر از دوزخ است.

نمایش منبع

سُئِلَ عَنِ المُرُوَّةِ؟ فقالَ : شُحُّ الرَّجُلِ عَلى دينِهِ وإصلاحُهُ مالَهُ وقيامُهُ بِالحُقوقِ؛

او را از مردانگى پرسيدند [كه چيست] . فرمود : اين كه مرد دريغش آيد بر دين خود [كه چيزى از آن بكاهد] ، و اصلاح مال است [به نياميختن حرام و پرداختن زكات] و بر پا داشتن حقوق (و فرايض).

نمایش منبع

اَلتَّقوى بابُ كُلِّ تَوبَةٍ ورَأسُ كُلِّ حِكمَةٍ وشَرَفُ كُلِّ عَمَلٍ؛

تقوا ، باب هر توبه و سرآمد هر حكمت ، و [مايه] شرافت هر كارى است .

نمایش منبع

إذا أضَرَّتِ النَّوافِلُ بِالفَريضَةِ فَارفَضوها؛

هرگاه مستحبّات به واجبات زيان رساند [و مانع انجام دادن فرايض شود] ، آنها را ترك كنيد.

نمایش منبع

مَن تَذَكَّرَ بُعدَ السَّفَرِ اعتَدَّ؛

هركه دورى راه سفر را به ياد آرد ، [با توشه گرفتن] آماده شود.

نمایش منبع

لايَغُشُّ العاقِلُ مَنِ استَنصَحَهُ؛

خردمند ، به كسى كه از او راهنمايى مشفقانه بخواهد ، خيانت نكند.