کتابخانه احادیث شیعه

حديث و آيات : 1821 ـ ميراث پيامبران

قرآن:
(وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُدَ وَقالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ إِنَّ هذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ) . حديث
(وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ مِنْ وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرَا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيَّا * يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيّا) . حديث
«و سليمان از داوود ارث برد و گفت: اى مردم! ما زبان پرندگان را تعليم يافته ايم و از هر چيزى به ما داده شده است. راستى كه اين همان امتياز آشكار است».
«و من پس از خويشتن از بستگانم بيمناكم و زنم نازاست، پس از جانب خود وليّى (جانشينى) به من ببخش كه از من ارث برد و از خاندان يعقوب [نيز ]ارث برد و او را، اى پروردگار من، پسنديده گردان».
الطبقات الكبرى عن جعفر : جاءَت فاطِمَةُ عليهاالسلام إلى أبي بكرٍ تَطلُبُ مِيراثَها ، وجاءَ العَبّاسُ بنُ عبدِالمُطَّلبِ يَطلُبُ مِيراثَهُ ، وجاءَ مَعَهُما عليٌّ عليه السلام .
فقالَ أبو بكرٍ : قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : «لا نُوَرِّثُ ، ما تَرَكناهُ صَدَقَةٌ» وما كانَ النَّبيُّ يَعولُ فَعَلَيَّ ، فقالَ عليٌّ عليه السلام : «وَوَرِثَ سُلَيمانُ داودَ» ، وقالَ زكريّا : «يَرِثُني ويَرِثُ مِن آلِ يَعقوبَ» .
قالَ أبو بكرٍ : هُو هكذا ، وأنتَ واللّه ِ تَعلَمُ مِثلَ ما أعلَمُ .
فقالَ عليٌّ عليه السلام : هذا كِتابُ اللّه ِ يَنطِقُ .فسَكَتُوا وانصَرَفوا . حديث
الطبقات الكبرى به نقل از جعفر : فاطمه عليهاالسلام و عباس بن عبد المطّلب براى مطالبه ميراث خود نزد ابوبكر آمدند و على عليه السلام نيز همراه آن دو رفت.
ابوبكر گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: ما ارث نمى گذاريم؛ آنچه بر جاى گذاريم صدقه است. [ابوبكر گفت:] و خرجى كسانى كه نانخور پيامبر بوده اند به عهده من است. على عليه السلام فرمود: «و سليمان از داوود ارث برد» . و زكريا گفت كه : «از من ارث بَرَد و ازخاندان يعقوب [نيز ]ارث بَرَد» .
ابوبكر گفت: مطلب همين است و به خدا قسم كه تو نيز آنچه را من مى دانم مى دانى.
على عليه السلام فرمود: اين كتاب خداست كه [به صراحت در مورد ارث گذاشتن پيامبران ]سخن مى گويد. آنان (على و فاطمه عليهماالسلام و عباس) ديگر چيزى نگفتند و رفتند.
نمایش منبع


حدیث روز 

امام على عليه ‏السلام: :

إن جَعَلتَ دِينَكَ تَبَعاً لدُنياكَ أهلَكتَ دينَكَ ودُنياكَ وكُنتَ في الآخرةِ مِن الخاسِرينَ، إن جَعَلتَ دُنياكَ تَبَعاً لِدينِكَ أحرَزْتَ دِينَكَ ودُنياكَ وكُنتَ في الآخرةِ مِن الفائزينَ؛

اگر دينت را تابع دنيايت كنى، دين و دنيايت، هر دو را از بين برده‏ اى و در آخرت از زيانكاران خواهى بود، اما اگر دنياى خود را تابع دينت كنى دين و دنيايت، هر دو را به دست آورده‏ اى و در آخرت از رستگاران خواهى بود.

غرر الحكم : 3750 ـ 3751

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 685

تــعــداد حــدیــث روز : 646

تــعــداد کــلــیــد واژه هــا : 608

تــعــداد اعــضــاء : 3465