حديث و آيات: 33. آداب ادب

6 اَنَسْ: حَيَّتْ جاريَةٌ لِلْحَسَنِ بْنِ عَلىٍّ عليه السلام بِطاقَةِ رَيْحانٍ ، فَقالَ لَها : اَنـْتِ حُرَّةٌ لِوَجْهِ اللّه ِ ،فَقُلْتُ لَهُ فى ذلِكَ ، فَقالَ : اَدَّبَنَا اللّه ُ تَعالى فَقالَ : «و إِذا حُيّيتُم بِتَحيَّةٍ فَحَيُّوا بِاَحْسَنَ مِنْها»الآيَةِ، وَ كانَ اَحْسَنُ مِنْها اِعْتاقَها؛

يكى از كنيزان امام حسن عليه السلامدسته گلى به ايشان تقديم كرد. امام به او فرمود: تو درراه خدا آزادى! دليل اين كارشان را پرسيدم. فرمود: خداوند، ما را [اين گونه] ادبآموخته است ، آن جا كه [در قرآن كريم ]مى گويد: «و چون احترام شُديد، به بهتر از آن،پاسخ گوييد» و بهتر از هديه او، آزادى او بود!