حديث و آيات: فصل چهارم : گروه هاى مردم در رسيدن به دن...

عنه عليه السلام ـ فِي الدّيوانِ المَنسوبِ إلَيهِ ـ :

رُبَّ فَتىً دُنياهُ مَوفورَةٌ لَيسَ لَهُ مِن بَعدِها آخِرَهْ

وآخَرُ دُنياهُ مَذمومَةٌ تَتبَعُها آخِرَةٌ فاخِرَهْ

وآخَرُ فازَ بِكِلتَيهِما قَد جَمَعَ الدُّنيا مَعَ الآخِرَهْ

وآخَرُ يُحرَمُ كِلتَيهِما لَيسَ لَهُ الدُّنيا ولاَ الآخِرَهْ

امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ :

بسا جوانى كه برخوردار از دنيا/ امّا بى بهره از آخرت است!

و ديگرى كه دنياش نكوهيده/ امّا آخرتش افتخار آفرين است!

و ديگرى كه برخوردار از هر دو/ و گِردآورنده دنيا و آخرت با هم است!

و ديگرى كه محروم است از هر دو/ نه دنيايى دارد و نه آخرتى!

نمایش منبع

امام صادق عليه ‏السلام:

يَعيشُ النّاسُ بِاِحْسانِهِمْ اَكْثَرَ مِمّا يَعيشونَ بِاَعْمارِهِمْ وَ يَموتون بِذُنوبِهِمْ اَكْثَرَ مِمّا يَموتونَ بِآجالِهِمْ؛

مردم، بيشتر از آن‏كه با عمر خود زندگى كنند، با احسان و نيكوكارى خود زندگى مى‏‌كنند و بيشتر از آن‏كه با اجل خود بميرند، بر اثر گناهان خود مى‏‌ميرند.

دعوات الراوندى: ص 291، ح 33

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685