کتابخانه احادیث شیعه

پايه هاى توبه

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اگر نشانِ توبه در توبه كننده آشكار نشود، توبه نكرده است: شاكيان را راضى سازد، قضاى نمازها را به جاى آورد، با مردم فروتنى كند، خود را از خواهشهاى نفسانى بدور دارد و با روزه گرفتن، گردن خود را نزار كند.
نمایش منبع
امام على عليه السلام :توبه بر چهار پايه استوار است: پشيمانى در دل، آمرزش خواهى به زبان، عمل كردن با اعضاى بدن، و تصميم بر باز نگشتن به گناه.
نمایش منبع
امام على عليه السلام :توبه، عبارت است از: پشيمانى با دل و آمرزش خواهى با زبان و ترك گناه در عمل و مصمّم شدن بر تكرار نكردن آن.
نمایش منبع
امام على عليه السلام :همانا براى استغفار ، درجه عليّين قرار داده شده است و آن (استغفار) نامى است كه شش معنا در بر دارد: نخست پشيمانى از گذشته؛ دوم تصميم بر ترك هميشگى آن؛ سوم بازگرداندن حقوق خلايق به آنان ··· ؛ چهارم ادا كردن حقّ هر عمل واجب كه حقّ آن را ضايع كرده اى؛ پنجم اين كه گوشت برآمده از مال حرام را با اندوهها آب كنى، چندان كه پوست به استخوان چسبد و ميان آن دو گوشتى تازه رويد ؛ و ششم آن كه سختى طاعت را به تن بچشانى چنان كه شيرينى معصيت را به كام او ريخته بودى. آن گاه [پس از همه اين مراحل ]بگويى: أستغفِرُ اللّه .
نمایش منبع
امام على عليه السلام :ثمره توبه، جبران زياده رويهاى نفس است.
نمایش منبع
صفحه اختصاصي حديث و آيات بحار الأنوار عن كُمَيلَ بنِ زِيادٍ:قلتُ لأميرِ المؤمِنينَ عليه السلام : ··· فما حَدُّ الاسْتِغْفارِ ؟ قالَ : يا بنَ زِيادٍ ، التَّوبَةُ . قلتُ : بَسْ ؟حديث قالَ : لا . قلتُ : فكيفَ ؟ قالَ : إنَّ العَبدَ إذا أصابَ ذَنْبا يقولُ : أسْتَغفِرُ اللّه َ ، بالتَّحْريكِ . قلتُ : و ما التَّحْريكُ ؟ قالَ : الشَّفَتانِ و اللِّسانِ ، يُريدُ أنْ يَتْبَعَ ذلكَ بالحقيقةِ. قلتُ : و ما الحقيقةُ؟
قالَ: تَصديقٌ في القلبِ ، و إضْمارُ أنْ لا يَعودَ إلى الذَّنبِ الّذي استَغْفَرَ مِنهُ.
قالَ كُميلٌ : فإذا فَعلَ ذلكَ فإنّهُ مِن المُستَغْفِرينَ ؟ قالَ : لا ··· لأنَّكَ لَم تَبْلُغْ إلى الأصْلِ بَعدُ.
قالَ كُميلٌ : فأصْلُ الاستِغْفارِ ما هُوَ ؟ قالَ : الرُّجوعُ إلى التَّوبَةِ مِن الذّنبِ الّذي اسْتَغْفَرتَ مِنهُ، و هِي أوَّلُ دَرجَةِ العابِدِينَ ، و تَرْكُ الذَّنبِ و الاسْتِغْفارُ اسمٌ واقعٌ لِمَعانٍ سِتٍّ .حديث
بحار الأنوار ـ به نقل از كميل بن زياد ـ : به امير المؤمنين عليه السلام عرض كردم: حدّ استغفار چيست؟ فرمود : توبه، اى پسر زياد! عرض كردم: فقط همين؟ فرمود: نه. عرض كردم: پس چه؟ فرمود: هرگاه بنده مرتكب گناهى مى شود بايد با حركت دادن بگويد: أستغفر اللّه (از خدا آمرزش مى طلبم). عرض كردم: حركت دادن يعنى چه؟ فرمود: حركت دادن لبها و زبان، به طورى كه با آن حركت لب و زبان، حقيقت استغفار را نيز اراده كند. عرض كردم: حقيقت [آن ]چيست؟ فرمود: تصديق در دل و عزمِ بر باز نگشتن به گناهى كه از آن آمرزش خواسته است.
عرض كرد[م]: هرگاه چنين كند، آيا از آمرزش خواهان است؟ فرمود: نه ··· زيرا تو هنوز به ريشه و اصل استغفار نرسيده اى.
عرض كرد[م]: پس اصل استغفار چيست؟ فرمود: بازگشت به توبه از گناهى كه از آن آمرزش طلبيده اى. اين نخستين درجه عابدان است. ترك گناه و استغفار نامى است كه شش معنا را در بر مى گيرد.
نمایش منبع
حدیث روز

امام صادق عليه ‏السلام : :

لا تَكسَلوا في طَلَبِ مَعايِشِكُم؛ فَإِنَّ آباءَنا كانوا يَركُضونَ فيها و يَطلُبونَها؛

در طلب معاش خود كاهلى نكنيد كه پدران ما براى آن ‏مى‏دويدند و آن را جستجو مى‏كردند.

الفقيه : 3 / 157 / 3576

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 685

تــعــداد حــدیــث روز : 646

تــعــداد کــلــیــد واژه هــا : 608

تــعــداد اعــضــاء : 3469