نهى از اهانت كردن به شخص حدّ خورده

كنز العمّال :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دستور داد مردى را سنگسار كردند، [پس از اجراى حدّ ]مردم گفتند : او آدم پليدى است . پيامبر فرمود : نگوييد پليد است ؛ زيرا به خدا سوگند كه او [اينك] نزد خداوند، از رايحه مشك، خوش بوتر است.

تنبيه الخواطر :رسول خدا صلى الله عليه و آله مرد زناكارى را سنگسار كرد . مردى به رفيق خود گفت : او مثل سگ كشته شد. پيامبر با آن دو بر لاشه مردارى گذشتند ، به آنان فرمود: با دندان خود تكّه اى از اين لاشه را بركنيد . عرض كردند : اى رسول خدا! درود خدا بر تو ، مردارى را گاز بگيريم؟! فرمود : آنچه از برادرتان برگرفتيد گنديده تر از اين لاشه است .

صحيح مسلم ـ به نقل از عمران بن حصين ـ : زنى كه از زنا آبستن شده بود خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد : يا رسول اللّه ! من سزاوار حدّ شده ام، آن را بر من جارى كن. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سرپرست آن زن را احضار كرد و فرمود : با او مدارا كن تا وضع حمل كند آن گاه نزد من بياورش . آن مرد چنين كرد. پس پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دستور داد جامه آن زن را رويش كشيدند و او را پوشاندند. سپس فرمود سنگسارش كردند و آن گاه بر وى نماز خواند . عمر عرض كرد : يا رسول اللّه ! بر اين زن زناكار نماز مى خوانى؟! پيامبر فرمود : هر آينه او چنان توبه اى كرد كه اگر توبه اش ميان هفتاد نفر از مردم مدينه تقسيم شود همه را در برگيرد . آيا توبه اى برتر از اين ديده اى كه به خاطر خداوند متعال خودش را فدا كرد ؟!

كنز العمّال ـ به نقل از عبد الرحمن بن ابو ليلى ـ : على عليه السلام بر مردى حدّ جارى كرد. مردم شروع به سبّ و لعن او كردند. على عليه السلام فرمود: او از اين گناه خود ديگر بازخواست نخواهد شد .