کتابخانه احادیث شیعه

نقش شكرگزارى در افزايش نعمت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند دَرِ شكر را بر روى بنده اى نگشود كه دَرِ فزونى [نعمت ]را بر روى او ببندد .
نمایش منبع
امام على عليه السلام : چون خداوند به بنده اى نعمتى دهد و بنده در دل شكر آن نعمت را بگزارد ، پيش از آن كه سپاسگزارى از آن را به زبان آورد، مستوجب افزايش آن نعمت گردد .
نمایش منبع
امام على عليه السلام : به كسى كه توفيق شكرگزارى داده شود ، از فزونى يافتن [نعمت ]محروم نگردد .
نمایش منبع
امام على عليه السلام : چونان كسى مباش كه . . . از سپاسگزارى نعمتى كه به او داده شده ، ناتوان است و[با اين حال ]خواهان افزايش نعمت باقيمانده است .
نمایش منبع
امام باقر عليه السلام : افزايش نعمت از سوى خداوند قطع نگردد ، مگر آن گاه كه شكرگزارى بندگان قطع شود .
نمایش منبع
امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه آيا آيه «اگر سپاس گوييد نعمت شما را مى افزايم» شامل شكر نعمت ظاهرى مى شود ـ فرمود : آرى ، كسى كه خدا را بر نعمتهايش ستايش كند و سپاس گويد و بداند كه آن نعمتها از جانب خداست، نه ديگرى [، خداوند بر نعمتهايش مى افزايد] .
نمایش منبع
امام صادق عليه السلام : چون خداوند به بنده اى نعمتى دهد ، و او قلبا قدر آن را بشناسد و به زبان، خدا را ستايش كند ، هنوز سخنش به پايان نرسيده است كه فرمان مى رسد تا بر نعمت او افزوده شود .
نمایش منبع
امام صادق عليه السلام : در تورات نوشته شده است : از كسى كه به تو نعمتى مى دهد، تشكّر كن و به كسى كه از تو سپاسگزارى مى كند، نعمت عطا كن ؛ زيرا با وجود سپاسگزارى، نعمتها زوال نيابند و با وجود ناسپاسى، نعمتها پايدار نمانند . سپاسگزارى موجب افزايش نعمتها و جلوگيرى از زوال آنهاست .
نمایش منبع
حدیث روز 

امام على عليه‏ السلام : :

إنّي اُحَذِّرُكُمُ الدُّنيا ؛ فَإِنَّها حُلوَةٌ خَضِرَةٌ، حُفَّت بِالشَّهَواتِ ، وتَحَبَّبَت بِالعاجِلَةِ ، وراقَتبِالقَليلِ ، وتَحَلَّت بِالآمالِ ، وتَزَيَّنَت بِالغُرورِ . لا تَدومُ حَبرَتُها، ولا تُؤمَنُ فَجعَتُها ، غَرّارَةٌ ضَرّارَةٌ ، حائِلَةٌ زائِلَةٌ ، نافِدَةٌ بائِدَةٌ ، أكّالَةٌ غَوّالَةٌ؛

من، شما را از دنيا برحذر مى‏دارم؛ زيرا كه دنيا شيرين و خرّم است و تمايلات نفسانى آن را در ميان گرفته است؛ با لذّت‏هاى زودگذرش دل مى‏بَرَد و با [متاع] اندكِ خود ، جلوه‏ گرى مى‏كند؛ به آرزوها آراسته است و با زيور فريب، خود را مى‏آرايد؛ ناز و نعمتش پايدار نيست و از مصائب آن، ايمنى نيست؛ گول زننده است و آسيب ‏رسان؛ دگرگون شونده است و زوال‏ پذير؛ پايان‏ پذير است و نابود شونده؛ آدمخوار است و مرگبار.

تحف العقول ، ص 180

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 685

تــعــداد حــدیــث روز : 646

تــعــداد کــلــیــد واژه هــا : 608

تــعــداد اعــضــاء : 3454