کتابخانه احادیث شیعه

حديث و آيات : د ـ برترين نام ها و حقّ برخى از آنها

الكافي عَنِ السَّكونِي : دَخَلتُ عَلى أَبي عَبدِ اللّه ِ عليه السلام و أَنَا مَغمومٌ مَكروبٌ ، فَقالَ لي : يا سَكونِيُ مِمّا غَمُّكَ؟
قُلتُ : وُلِدَت لي ابنَةٌ!
فَقالَ : يا سَكونِيُ ، عَلَى الأَرضِ ثِقلُها، وعَلَى اللّه ِ رِزقُها، تَعيشُ في غَيرِ أَجَلِكَ، و تَأكُلُ مِن غَيرِ رِزقِكَ .
فَسُرِّيَ وَ اللّه ِ عَنِّي. فَقالَ لِي : ما سَمَّيتَها؟
قُلتُ : فاطِمَةَ.
قالَ : آهٍ آهٍ ! ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلى جَبهَتِهِ فَقالَ : قالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله :
«حَقُّ الوَلَدِ عَلى والِدِهِ إِذا كانَ ذَكَرا أَن يَستَفرِهَ حديث أُمَّهُ ، و يَستَحسِنَ اسمَهُ ، و يُعَلِّمَهُ كِتابَ اللّه ِ ، و يُطَهِّرَهُ ، و يُعَلِّمَهُ السِّباحَةَ ، و إِذا كَانَت اُنثى أَن يَستَفرِهَ أُمَّها ، و يَستَحسِنَ اسمَها ، و يُعَلِّمَها سورَةَ النّورِ ، و لا يُعَلِّمها سورَةَ يوسُفَ ، و لا يُنزِلَهَا الغُرَفَ ، و يُعَجِّلَ سَراحَها إِلى بَيتِ زَوجِها».
أَما إِذا سَمَّيتَها فاطِمَةَ فَلا تَسُبَّها ، و لا تَلْعَنها و لا تَضرِبها. حديث
الكافى ـ به نقل از سَكونى ـ : در حالى كه غم زده و گرفته بودم ، بر امام صادق عليه السلاموارد شدم . به من فرمود : «اى سَكونى! ناراحتى تو از چيست ؟» .
گفتم : دخترى برايم زاده شده است .
فرمود : «اى سَكونى! سنگينىِ آن ، بر زمين است و روزى آن ، بر خدا . خارج از محدوده عمر تو زندگى مى كند و غير از روزىِ تو را مى خورَد».
به خدا سوگند ، مرا راحت ساخت . سپس به من فرمود : «او را چه ناميدى ؟» .
گفتم : فاطمه .
فرمود : «آه ، آه!» . سپس ، دست خود را بر پيشانى گذاشت و
فرمود : «پيامبر خدا ، فرمود : "حقّ فرزند بر پدر ، اين است كه اگر پسر است ، مادرش را گرامى دارد و نام نيكو بر او نهد و كتاب خدا را به او آموزش دهد و او را پاك گردانَد و شنا به او ياد دهد ، و اگر دختر است ، مادرش را گرامى دارد و نام نيك بر او نهد و سوره نور را به او آموزش دهد و سوره يوسف را ياد ندهد و او را در اتاق هاى بالا حديث جاى ندهد و در آسان فرستادن او به خانه همسرش شتاب كند" .
هان! چون او را "فاطمه" ناميده اى ، نبايد دشنامش دهى و يا نفرينش كنى و يا او را بزنى» .
نمایش منبع


حدیث روز 

امام محمد باقر علیه السلام :

مَنْ طَلَبَ الدُّنْيا اسْتِعْفافاً عَنِ النّاسِ، وَ سَعْياً عَلى أهْلِهِ، وَ تَعَطُّفاً عَلى جارِهِ، لَقَى اللهَ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ وَجْهُهُ مِثْلُ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ

هركس دنيا را به جهت يكى از اين سه حالت طلب كند: بى نيازى از مردم؛ آسايش و رفاه خانواده و عائله اش؛ كمك و رسيدگى به همسايه اش؛ روز قيامت در حالتى محشور مى گردد و به ملاقات خداوند متعال نايل مى شود كه صورتش همچون ماه شب چهارده، نورانى است.

وسائل الشّيعة: ج 17، ص 21، ح 5

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 685

تــعــداد حــدیــث روز : 646

تــعــداد کــلــیــد واژه هــا : 608

تــعــداد اعــضــاء : 3454