کتابخانه احادیث شیعه

مسابقه

پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : از سرگرمى هاى شما ، تنها در مسابقه اسب سوارى و تيراندازى ، فرشتگان حضور مى يابند .
نمایش منبع
پيامبر خدا صلي الله عليه و آله : مسابقه اسب سوارى ، حلال است .
نمایش منبع
امام على عليه السلام : اسماعيل و اسحاق8 به جوانى رسيدند و با يكديگر مسابقه دادند . اسماعيل ، برنده شد . ابراهيم عليه السلام ، او را گرفت و در دامان خود نشانْد و اسحاق را در كنار خود نشانْد .
نمایش منبع
امام على عليه السلام : پيامبر خدا ، اجازه برگزارى مسابقه اسب سوارى را داد و خود ، آن را اجرا كرد و هفت مثقال نقره ، [جايزه] مقرّر كرد .
نمایش منبع
امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، اسب هايى را كه براى مسابقه ورزيده شده بودند ، حديث از محلّه حَفيا حديث تا مسجد بنى زُرَيْق حديث به مسابقه وا داشت و سه نخله خرما ، جايزه آن قرار داد . به نفر اوّل ، يك نخله ، به نفر دوم [كه سرِ اسب او مقابل كَفَل اسب اوّل بود ، ]يك نخله ، و به نفر سوم هم يك نخله خرما بخشيد .
نمایش منبع
مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ : پيامبر خدا ، ميان اسب ها مسابقه برقرار كرد . اسب هايى را كه براى مسابقه ورزيده شده بودند ، از محلّه حفياء (يا حيفاء) تا محلّه ثَنية الوداع به حركت درآورد و اسب هايى را كه براى مسابقه ورزيده نشده بودند ، از محلّه ثنية الوداع تا مسجد بنى زُرَيق . من ، سواركارى ورزيده بودم و از همه مردم ، پيشى گرفتم . اسب ، مرا تا مسجد بنى زُرَيق بُرد .
نمایش منبع
عوالى اللّئالى : پيامبر خدا ، از كنار گروهى از انصار گذشت كه تيراندازى مى كردند . فرمود : «من در گروهى هستم كه ابن اَدرَع در آن است» .
گروه ديگر ، دست از مسابقه كشيدند و گفتند : گروهى كه پيامبر صلي الله عليه و آله در آن است ، شكست نمى خورد .
پيامبر صلي الله عليه و آله فرمود : «تيراندازى كنيد . من با هر دو گروه ، تيراندازى مى كنم» ، و با هر گروه ، تيرى انداخت . هيچ يك از دو گروه نتوانستند برنده شوند . آنها پيوسته تيراندازى مى كردند و فرزندان خود را نيز در مسابقه شركت دادند و فرزندانِ فرزندان خود را نيز شركت دادند؛ ولى هيچ يك از دو گروه،برنده نشدند.
نمایش منبع
عوالى اللّئالى ـ به نقل از ابو لُبَيْد ـ : از ابن مالك سؤال شد : آيا شما در زمان پيامبر صلي الله عليه و آله مسابقه مى داديد؟
گفت : بلى . پيامبر خدا ، اسب خود را به عنوان جايزه تعيين كرد و برنده شد و از اين كار ، خشنود گشت .
نمایش منبع
صفحه اختصاصي حديث و آيات السنن الكبرى عن الحسن : إنَّ النَّبِيَّ صلي الله عليه و آله قالَ لِعَلِيٍّ عليه السلام : يا عَلِيُّ ، قَد جَعَلتُ إلَيكَ هذِهِ السُّبقَةَ بَينَ النّاسِ .
فَخَرَجَ عَلِيٌّ فَدَعا سُراقَةَ بنَ مالِكٍ ، فَقالَ : يا سُراقَةُ ، إنّي قَد جَعَلتُ إلَيكَ ما جَعَلَ النَّبِيُّ صلي الله عليه و آله في عُنُقي مِن هذِهِ السُّبقَةِ في عُنُقِكَ ، فَإِذا أتَيتَ الميطاراَ .
[قالَ أبوعَبدِالرَّحمنِ : وَالميطاراُ مُرسِلُها مِنَ الغايَةِ ،] فَصُفَّ الخَيلَ ، ثُمَّ نادِ هَل مُصَلٍّ لِلِجامٍ ، أو حامِلٌ لِغُلامٍ ، أو طارِحٌ لِجُلٍّ؟ فَإِذا لَم يُجِبكَ أحَدٌ فَكَبِّرَ ثَلاثا ، ثُمَّ خَلِّها عِندَ الثّالِثَةِ يُسعِدِ اللّه ُ بِسَبَقِهِ مَن شاءَ مِن خَلقِهِ .
وكانَ عَلِيٌّ عليه السلام يَقعُدُ عِندَ مُنتَهَى الغايَةِ ، وَيَخُطُّ خَطّا يُقيمُ رَجُلَينِ مُتَقابِلَينِ عِندَ طَرَفِ الخَطِّ ، طَرفُهُ بَينَ إبهامِ أرجُلِهِما ، وتَمُرُّ الخَيلُ بَينَ الرَّجُلَينِ ، ويَقولُ لَهُما : إذا خَرَجَ أحَدُ الفَرَسَينِ عَلى صاحِبِهِ بِطَرَفِ أذُنَيهِ أو اُذُنٍ أو عِذارٍ ، فَاجعَلُوا السُّبقَةَ لَهُ ، فَإِن شَكَكتُما فَاجعَلوا سَبَقَهُما نِصفَينِ ، فَإِذا قَرَنتُمُ الشَّيئَينِ فَاجعَلُوا الغايَةَ مِن غايَةِ أصغَرِ الشَّيئَينِ ، و لاجَلَبَ و لاجَنَبَ و لاشِغارَ فِي الإِسلامِ.
حديث
السنن الكبرى ـ به نقل از حسن [بصرى] ـ : پيامبر صلي الله عليه و آله به على عليه السلامفرمود : «اى على! اجراى اين مسابقه را در ميان مردم ، بر عهده تو نهادم» .
على عليه السلام ، بيرون آمد و سراقة بن مالك را فرا خواند و گفت : «اى سراقه! آنچه را پيامبر صلي الله عليه و آله در كار اجراى مسابقه بر گردنم نهاد ، بر گردن تو نهادم . پس ، هرگاه به محلّ حركت اسب ها (نقطه آغاز مسابقه) رسيدى ، اسب ها را به صف كن و فرياد برآور : آيا كسى هست كه اسب خود را لجام نزده باشد ، يا كودكى به همراه داشته باشد و يا اسب خود را زين نكرده باشد؟ حديث اگر كسى پاسخ نداد ، سه بار تكبير بگو و با تكبير سوم ، فرمان حركت بده . خداوند ، هر كه را خواهد ، پيروز مى گرداند» .
على عليه السلام ، خود ، در نقطه پايان مسابقه مى نشست و خطّى مى كشيد و دو مرد را رو در رو در دو طرف خط مى نشاند ، به گونه اى كه خط ، رو به روى انگشت شَست پاى آنان باشد و اسب ها از ميان دو نفر عبور كنند ، و به آن دو مرد مى فرمود : «اگر يكى از اسب ها يا دو گوش يا يك گوش و يا افسار از خط گذشت ، [سواركار] آن را برنده بدانيد و جايزه را به وى دهيد و اگر ترديد داشتيد ، هر دو را برنده بدانيد و جايزه را تقسيم كنيد ، و اگر دو اسب با هم به خط رسيدند ، كوچك تر بودن اسب را ملاك [پيروزى] قرار دهيد ، و [بدانيد كه] در اسلام ، جَلَب (آزار دادن اسب و فرياد زدن بر سرِ اسب به جهت افزودن بر سرعت او) و جَنَب (اسب يدك به همراه داشتن كه در نيمه راه مسابقه از آن استفاده كنند) و شغار (كمك كردن به يكى از مسابقه دهندگان) ، منع شده است» .
نمایش منبع
حدیث روز 

امام علی علیه السلام : :

ما ابتَلَى اللّه‏ُ أحَدا بمِثلِ الإملاءِ لَهُ؛

خداوند هيچ كس را به چيزى همانند مهلت دادن به او، آزمايش نكرده است.

نهج البلاغه، حكمت 116

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 685

تــعــداد حــدیــث روز : 646

تــعــداد کــلــیــد واژه هــا : 608

تــعــداد اعــضــاء : 3461